معرفی فیلم

نقد فیلم و سریال

گزارش تصویری

اخبار سینمای ایران

معرفی فیلم-قانون مورفی

معرفی فیلم-درساژ

معرفی فیلم-شوبیل

سی و یک نما - امیر کودک خردسالی است که در بیابان اطراف خانه (مجتمع مسکونی در خارج از شهر و منطقه‌ای بی‌هویت واقع شده‌است) گم می‌شود اما پس از چند ساعت، پدر و مادرش به کمک همسایه‌ها او را پیدا می‌کنند.

منتشرشده در سینمای ایران

سی و یک نما_ فیلم سینمایی «اتاق تاریک» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی روح‌الله حجازی در پنجمین جشنواره هانوی ویتنام و به عنوان تنها فيلم ايرانی در بخش مسابقه حضور دارد.

منتشرشده در سینمای ایران

سی و یک نما-در آستانه اکران فیلم سینمایی «ماهورا» به کارگردانی حمید زرگرنژاد از ۱۱مهرماه، از پوستر جدید این فیلم رونمایی شد.

منتشرشده در سینمای ایران

سی و یک نما - این اتفاق در عالم سیاست زیاد دیده شده. اسم هایی که تغییر می کند تا نسبت ها معلوم نشود و یا اگر اسمی دو بخش بود، هر مدیر و سیاست مداری از یک بخش آن وام می برد و یا زیر بال و پر اقوامی را می گرفت که نسبت ها مادری بود یا سببی که حاشیه ساز نشود. اما در عالم هنر این بازی ها جایی نداشت چرا که گر چه ژن خوب می توانست شرط لازم باشد اما شرط کافی نیست به همین دلیل خیلی از آقازاده های هنری هم آمدند اما نماندند و خیلی دیگر که آمدند و حالا گوی سبقت  را از پدر و مادر خود ربودند. مثل "ساعد سهیلی" که حالا شهرتی بیشتر از پدر دارد.

منتشرشده در سینمای ایران

 

سی و یک نما - اکران مردمی فیلم "اسرافیل" ساخته ی آیدا پناهنده و به تهیه کنندگی مستانه مهاجر عصر امروز با حضور "ناصر ملک مطیعی ، سعید سهیلی ، پژمان بازغی ، میلاد کی مرام ، ساعد سهیلی در پردیس زندگی و به بهانه آزادی سه زن زندانی برگزار شد. در این مراسم ساعد سهیلی نیز شمع تولدش را خاموش کرد.

گزارش تصویری زهرا اروجلو را از این مراسم می بینیم و از اشک های یک مرد مهجور مانده از تصویر در دهه نهم زندگی اش شاید دلتنگ شویم.

 

DSC_5194.jpg

 

DSC_5533.jpg

 

DSC_5237.jpg

 

DSC_5498.jpg

 

DSC_5291.jpg

 

 DSC_5663.jpg

 

DSC_5598.jpg

 

DSC_5351.jpg

 

DSC_5406.jpg

 

DSC_5710.jpg

 

DSC_5778.jpg

 

DSC_5760.jpg

 

DSC_5549.jpg

منتشرشده در سینمای ایران

هما گویا (سی و ششمین جشنواره فیلم فجر) - سی و ششمین جشنواره فیلم فجر یکی از متفاوت ترین دوره های دهه ی اخیر این رویداد چالشی سینما بود که در آن با ترافیک های عجیبی رو به رو شدیم که البته می شود بعضی را به فال نیک گرفت . یکی از این ترافیک ها بمپارتمان "نقد فیلم" توسط منتقدین حرفه ای، نیمه حرفه ای و غیر حرفه ای بود .

منتشرشده در سینمای ایران


ریحانه محمودی(سی و یک نما) - "لاتاری" جدای از پیام و مضمونش که تبلیغ آتش به اختیاری و دست به چاقو و اسلحه شدن‌های خودسرانه در لوای غیرت ایرانیست؛ کارتون است! یک فانتزی یک نقاشی کودکانه که از قضا در نمایش همان نقاشی کودکانه هم الکن مانده چونان بر سرِ غیرت آمدنِ مردی ایرانی و به قتل رساندن شیخی عرب در کلابی در دبی و کشاندنش بر زمین و رو به دوربین‌های مدار بسته رجز خواندن و از این آرتیست بازی‌های نخ نما و توی ذوق بزن!

فانتزیست چون همان قدر که تجاوز و بهره‌کشی‌های جنسی از دختران ایرانی در کشورهای عربی اتفاقی شوم از دیروز تا هنوز است دقیقا به همان میزان هم هرگز ایرانی‌ای در "دوبی" یکی از همین متجاوزین را این چنین که در فیلم نمایش می‌دهد به سزایش نرسانده که اگر رسانده بود و اثرگزار بود همچنان این اتفاق شنیع به همین سهل و ممکنی در این کشورها برای دختران و زنان این سرزمین رخ نمی‌داد. پس یا هرگز مردی ایرانی این کار را نکرده و یا اگر کرده بی فایده بوده است!

گفتنی زیاد هست درباره‌ی "لاتاری" و من به چند نکته بسنده می‌کنم نکاتی از طرف مخاطبی
که روزی پای" ایستاده در غبار" و "ماجرای نیمروز" ایستاد و حالا پای ایستادگی‌اش لغزیده است!

لاتاری سومین فیلم سینمایی محمدحسین مهدویان یک نااُمیدی محض است برای سینمای خودش و مخاطب فهیمش.
فیلمی با موضوعی ملتهب و حساس مثل ترانزیت دختران ایرانی و تجاوز به آنان در کشورهای عربی که آخر سر هم سوژه را حیف کرده و هم بازی بی عیب و نقص بازیگرانش را.

لاتاری در یک سوم اول قابل پذیرش‌تر است. پسری فقیر که دختر تاجر ورشکسته‌ای را می‌خواهد که پدر دخترک راضی نیست و این مخالفت تا جایی ادامه پیدا می‌کند که دخترک روزی از طریق یکی از دوستان پدر خودش برای شغل مترجمی که بعدا معلوم می‌شود مدلینگ بوده به دوبی می‌رود و...
در این قسمت محمدحسین مهدویان خود را یک فیلمساز دغدغه مند اجتماعی نشان می‌دهد. در یک سومِ دوم، ابراهیم حاتمی کیا می‌شود و آخر سر هم با حلول یک مسعود ده نمکی جدید رو به رو هستیم که فیلم را به شیوه‌ی سنتی فیلم هندی‌های قهرمان محور پایان می‌دهد.

لاتاری بازی‌های حیرت انگیزی دارد ساعد سهیلی درخشان است درخشان! بازیگری که همین حالا هم به تصویری معاصر از ژانری از جوانان ایرانی تبدیل شده‌است. جایش که به قطع در میان نامزدها خواهد بود و اگر شب اختتامیه هم با سیمرغ به خانه رفت اصلا تعجب نکنید او لیاقتش را دارد.

هادی حجازی فر هم که جلوی دوربین به قدری فوکوس می‌کشد و تمرکز می‌گیرد که در سکانس‌های حضورش هیچ کس را جز او نمی‌بینید؛ بازی‌ درونی با توجه به جزئیات و پرداخت دقیق و درست زبانِ بدن. کاش زودتر سینمای ایران پیدایش کرده بود و کاش بداند که چه‌قدر دوست داریم زاویه‌های دیگری از توانایی‌های او را ببینیم.
جواد عزتی هم میزان حضورش در فیلم با تاثیرگزاری مثبت و افزودنش بر جذابیت فیلم رابطه معکوس دارد. شاید کوتاه و قطعا چشم‌گیر.

صد البته ‌که لاتاری نقاط قوتی دیگری هم دارد مثل فیلم برداری‌ای که به نوعی امضای مهدویان است. مثل تدوینی که کمتر از ریتم می‌افتد. مثل موسیقی‌ای که به اندازه‌است و به هنگام و استانداردهایی دیگر که اگر از همان اول در سینمای محمدحسین مهدویان سراغ نداشتیم اینقدر برای تماشای ساخته‌ی جدیدش مشتاق نبودیم.

اما آن چه در نهایت از لاتاری دست‌گیرمان می‌شود این است که جهان بینی و سینمای محمد حسین مهدویان بی شک تحت تاثیر مراوده و دوستی ‌با سید محمود رضوی(تهیه کننده) و معاشرانش قرار گرفته‌است؛ تهیه کننده‌ای که با سبقه‌ی سیاسی و مواضع مشخصش به اکثریت قریب به اتفاق سوال‌های خبرنگاران می‌خندید و کارگردان فیلم هم به پیروی از او...
عجیب این که در نشست خبری، کارگردان و تهیه‌کنندگان فیلم لاتاری آن را فقط یک فیلم دانستند و نه بیشتر که قرار نیست در سینما اثری بر مخاطب بگذارد (از حیث خشونت طلبی و نمونه‌هایی از این دست) شاید بهتر بود اسم لاتاری "آتاری" می‌شد. درست مثل یک بازی که نباید جدی‌اش گرفت تا دست کم خیالمان راحت باشد که قرار نیست با ارائه‌ی پیام نابه‌جایش الگویی غلط برای مخاطبِ عمدتاً جوان و عاصی امروز شود. 

منتشرشده در سینمای ایران

سی و یک نما- هفدهمین جشن سینمای ایران دیشب بیستم شهریور ماه در عمارت مسعویه تهران برگزار شد و برندگان سینمای ایران در یک سال گذشته معرفی شدند. "چند مترمکعب عشق" با بیشترین جوایز توانست هشت جایزه از جمله جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترين بازيگر نقش اول مرد برای ساعد سهیلی را از آن خود کند.

منتشرشده در سینمای ایران

سی و یک نما – خودزنی های اخیرآزاده نامداری در شرایط فعلی و رسانه ای شدن زندگی خصوصیش که به نظر عصیان یک چهره ی زن به واسطه دغدغه ها و فشارهای پیرامونش (بخصوص از نظر حرفه ای) می آید می توانست با بازیگر شدن او به اوج برسد. در حالی که اگر کارگردان این فیلم پرویز شهبازی نبود می شد گمانه زنی کرد که حضور آزاده نامداری در حقیقت تضمین گیشه فیلم اخیر او است، اما این استراتژی در چارچوب باورها و کارنامه شهبازی نمی گنجد.

منتشرشده در سینمای ایران

سی و یک نما – وقتی در سی و دومین جشنواره فیلم فجر شاهد نمایش کلاشینکف بودم ، حدس میزدم که بازی خوب رضا عطاران در این فیلم حتمن توجه داوران و مردم را به خود جلب خواهد کرد . هنوز هم عقیده دارم که عطاران یکی از بهترین بازی هایش را در این فیلم دارد اما متاسفانه کلاشینکف انقدر سردر گم و بی کیفیتی است که بازی های خوب را هم تحت الشعاع قضاوت قرار می دهد. همانطور که بازی خوب شقایق فراهانی هم در آن به چشم نمی آید .

منتشرشده در سینمای ایران