سی و یک نما - غزاله اکرمی، بازیگری که با نقش «سوجان» در سریالی موفق به همین نام، چهرهی دختری روستایی در خطهی سرسبز شمال در دهه پنجاه را به تصویر کشید و شخصیتی مقتدر و امیدوار از زنان روستایی را به نمایش گذاشت؛ دختری که در عین وفاداری به حرفهی موروثی خانواده یعنی قابلهگی، درسخواندهای بود که میخواست الفبا را به بیسوادان روستا بیاموزد.
حالا او در سریال «کوری»، هرچند هنوز جزئیات کاملی از کاراکترش تعریف نشده، اما در نقطهی مقابل قرار گرفته است. او در این اثر، در کالبد عروسی از خانوادههای مرفه و با نفوذ ظاهر میشود که در یک شب، زندگیاش با حادثهای تلخ زیر و رو میشود.
اما این تضاد میان نقشها، تنها در دنیای بازیگری نیست. تضاد میان تصویر یک بازیگر که به نظر میرسد مسیر موفقیت برایش باز شده و واقعیتهای تلخ پشتصحنه، زمانی برای همگان آشکار شد که ویدئوی تکاندهنده و گریههای او در فضای مجازی وایرال شد؛ فریادی علیه اهانتها و تعرضاتی که در برخی محیطهای کاری به بازیگران میشود، تا جایی که در یک تصمیم عجولانه، ممکن است به خودشان صدمه بزنند.
غزاله اکرمی، نمادی از نسل بازیگرانی است که در عین دیده شدن، با چالشهای سخت و آسیبهای عمیقی در دنیای واقعی دستوپنجه نرم میکنند. او حالا با بازگشت به میدان بازیگری، ثابت کرد که هرچند زخمها عمیقاند، اما اراده برای ادامه دادن، قویتر است.
غزاله اکرمی با دو نقش متفاوت، از سوجان تا کوری
