معرفی فیلم

نقد فیلم و سریال

گزارش تصویری

اخبار سینمای ایران

آزاده فخری*/سی و یک نما-

1- الیورتوییست در تالار وحدت اجرا شد، جایی که با طبقات متعدد زیرزمینی‌اش امکان تعویض صحنه و خلاقیت و ابداع در دکور و طراحی صحنه متناسب با وقایع را به کارگردان می‌دهد. در حالیکه صحنه سالن رویال این امکان را ندارد و دکور و تمام صحنه در طول اجرا ثابت است، گرچه خلاقیت طراح صحنه راه را بر کارگردان نبسته است و وجود جایگاههای مختلف و پخش فیلم‌های متناسب با هر صحنه حین اجرا، به فضاسازی نمایش کمک بسیار کرده‌است.
2- امتیاز دوم تالار وحدت مناسب بودن آن برای اجرای موسیقی است، چه ساز باشد و چه آواز! این تالار جایگاه مخصوص برای گروه ارکستری دارد و طراحی سالن برای موسیقی – و به خصوص اجرای اپرا – بازیگران را بی‌نیاز از استفاده از میکروفون می‌کند. همین استفاده از میکروفون آسیب زیادی به وَجه تئاتری بینوایان زده است. به قدری که تمرین صدا و نفس در تئاتر هیچ می‌شود و پوچ! و بخش زیادی از حس بازی هنرپیشه‌ها به همین واسطه از دست می‌رود. به قدری که از پارسا پیروزفر بودن، نوید محمدزاده بودن و پریناز ایزدیار بودن این هنرپیشه‌های خوب تئاتری، چیزی جز یک "شو" تر و رتمیز-متاسفانه- بر روی صحنه باقی نمی‌ماند؛ ولیکن مرحبا به هوتن شکیبا و احسنت به سحر دولتشاهی که در هنرورزی خود مستقل از امکان و دستور صحنه هستند و در خیل جمعیت هنرپیشگان بینوایان، خوش می‌درخشند.

 

معرفی فیلم-چرا الیور توییست به بینوایان ترجیح دارد

 

3- سالن رویال برای همایش و افتتاحیه، و حداکثر برای برنامه کنسرت موسیقی شاید مناسب باشد، ولی چنین سالن بزرگی که از ردیف دهم به بعد چیز زیادی از جزییات صحنه و قیافه‌ها پیدا نیست برای این نمایش پربازیگر مناسب نیست. تالار وحدت علی رغم بزرگی‌اش، به هرحال سالنی است که برای تماشای اپرا طراحی شده، و در طراحی و چینش صندلی‌ها و حتی سه طبقه بالکن آن، تمام استانداردهای بصری و شنیداری لحاظ شده است.
4- بالا برویم پایین بیاییم الیورتوییست اولین نمایش موزیکال در نوع خود در ایران است. البته که نمایش‌های موزیکال زیاد اجرا شده‌اند ولی پخش کردن نوار و اجرای پِلِی‌بَک هیچ نمایشی را موزیکال نمی‌کند. شاید علت دیگر دوست داشته شدن الیورتوییست بدیع بودن آن برای تماشاگرانش بود.
حالا ما چرا اینقدر ناراحتیم!
اگر کسی کنسرت_نمایش 30 در مجموعه کاخ سعدآباد را ملاحظه کرده باشد، متوجه میشود که منظور از "ریز می‌بینمت!" یعنی چه؟! این کنسرت نمایش – که به زعم حقیر نه کنسرت بود و نه نمایش!-حتی در ردیف وی‌آی‌پی چهره بازیگران و خواننده خیلی ریز دیده می‌شد، آنهم به دلیل صحنه نامتعارفی که برای این کنسرت در نظر گرفته شده بود. در واقع شما اگر در ردیف اول می‌ایستادید و انتهای آن محیط پر از صندلی را نگاه می‌کردید هیچ چیزی از بافت تماشاگران دستگیرتان نمی‌شد، تصور کنید که تماشاگران مذکور در ردیف‌های انتهایی چه می‌دیدند، البته که خدا خیر بدهد دو ال‌سی‌دی بزرگ تعبیه شده در دو طرف جایگاه را. بلیط‌های این مخلوط فرهنگی هم از مبالغ متوسط تا مبالغ "الی ماشاءالله" بود. در همین روزها دوباره ملغمه دیگری به اسم اپرای هفت شهر عشق قرار است روی صحنه برود، چرا که نه؟! وقتی دیدن سلبریتی‌ها هرچند در ارتفاع دور، برای تماشاگران متوسط تا دارا، واجد ارزش است، طبیعی است که چنین تقاضایی راه را برای عرضه نیز باز می‌کند، آنهم با بلیط 255 هزارتومانی، فقط من نمی‌دانم چرا همه‌ی ما گیر دادیم به این بینوایان بی‌نوا!

 

معرفی فیلم-چرا الیور توییست به بینوایان ترجیح دارد


"از ماست که بر ماست" یا "دیگی که برای من نمی‌جوشه..!"
حال سخن این است چرا چنین هجمه –به ظاهر- هماهنگ و یکپارچه‌ای برای تئاتر بینوایان انفاق افتاده است، چرا با این حجم و شدت برای کنسرت 30 اتفاق نیفتاد؟ و چرا در حال حاضر برای اپرای هفت شهر عشق اتفاق نمی‌افتد؟
البته که کنسرت سی، علمدارش همایون شجریان بود و سهراب پورناظری، چند تا هنرپیشه خوش سیمای سینمایی هم داشت حالا! یعنی کلا اهالی‌اش بیشتر از دنیای موسیقی بودند یا سینما! تئاتری نبودند که کسی ناراحت بشود.
یا اپرای هفت شهر عشق نه کارگردانش تئاتری است و نه هنرپیشه‌هایش، خوب چه کاری است بساطشان را به هم بزنیم، ما تئاتری هستیم و به خودمان کار داریم! وقتی یک نفر می‌گوید "چرا باید به یک هنرپیشه در نمایش بینوایان 45 میلیون دستمزد داده شود"- نام گوینده در سایت‌های خبری موجود است- اولین چیزی که به ذهن می‌رسد این است که این هنرپیشه بی‌نوا که سالها خاک صحنه خورد تا اینکه یک فیلمی بازی کرد و تازه مردم شناختندش، چه اشکالی دارد حالا در تئاتر شبی هم 45 میلیون – به ادعای مدعیان- گرفته باشد؟! چه اشکالی دارد جمیع هنرپیشه‌های تئاتر، با درایتِ کارگردان در جذب اسپانسر خصوصی به نان و نوایی رسیده باشند؟ چرا چنین هجمه‌ای – با این وسعت البته- در بین هنرپیشه‌های سینما نسبت به همدیگر وجود ندارد!

 

معرفی فیلم-چرا الیور توییست به بینوایان ترجیح دارد


وقتی برای نمایش دکتر مصدق اسپانسر خصوصی هزینه می‌کند ولی نمایش نمی‌فروشد و دیده نمی‌شود، کسی هم ناراحت نمی‌شود. نمایش ارزشی سهروردی پول از مرکز هنرهای نمایشی می‌گیرد و با سالن تقریبا خالی اجرا می‌رود قلب کسی به درد نمی‌آید، وقتی 100 میلیون به کارگردانی پول می‌دهند تماشاخانه خصوصی خودش را راه بیندازد باز هم اشکالی ندارد، فقط اشکال آنجاست که چرا یکی از اهالی تئاتر توانسته اسپانسر خصوصی جذب کند، سالن خصوصی بگیرد، و نمایشش هم پر فروش شود! حالا که نه پول بیت‌المال گرفته که بگویند به دیگران کم می‌رسد، نه سالن دولتی گرفته که بگویند جای دیگران تنگ می شود، و "نه" و "نه" های دیگر، متاسفانه چاره‌ای جز ارجاع به تنگ نظری نمی‌ماند.
آیا واقعا این نمایش‌های پرهزینه برای طبقه اشراف تولید می‌شود؟ پس آن بلیط‌های 55 هزارتومانی سالن رویال را طبقه متوسط اشراف می‌خرند؟ یا بلیط‌های 75 هزارتومانی سالن رویال را طبقه‌ی بالای متوسط اشراف؟
بلیط‌های 140 هزارتومانی -می‌سی‌سی‌پی- تالار وحدت را چه کسی می خرد؟ یا بلیط‌های 120 هزارتومانی نمایش دکتر رفیعی را چطور؟ و بلیط های 95 یا 80 یا 75 یا 65 یا 55 و در نهایت 35 هزارتومانی تالار وحدت را چه کسی می‌خرد؟
اگر واقعا طبقه اشراف تمایل دارد بلیط گران برای تئاتر بخرد و در سالن گران‌قیمت بنشیند و نه در تالار وحدت، پس قطعا او مشتری دایمی تئاتر نیست! چه بسا نمایشی -به زعم دوستان منتقد و جناب وزیر فرهنگ- لاکچری نباشد هیچ‌وقت به دیدن تئاتر نرود و ترجیح بدهد پولش را در هتل صرف سالن شنا و ماساژ و غذای لاکچری کند. چه اشکالی دارد طبقه‌ی اشرافی که هزینه هر نفر صبحانه‌اش در هتل اسپیناس خیلی بیشتر از هزینه بلیط تالار وحدت است را به سالن رویال بکشانیم تا تئاتری که -به زعم هنرمندان- لاکچری و بی‌ارزش است را ببیند و 185 را هم بدهد و ککش هم نگزد، و آبی هم به آسیاب تئاتر ریخته باشد.

 

معرفی فیلم-چرا الیور توییست به بینوایان ترجیح دارد


و هر کسی – دانشجو یا کارگری - که مجبور است در بالکن سالن رویال بنشیند، البته که در تالار وحدت هم مجبور است در بالکن دوم یا سوم بنشیند و غرزدن‌ها و انتقادات هنرمندان تغییری در حال و جایگاه او نخواهد داد.
آن چیزی که جای خالی خود را این روزها بیشتر می‌نمایاند، یارانه‌ایست که بخش فرهنگی دولت باید برای طبقه متوسط ولی هنردوست جامعه در نظر بگیرد، از جمله دانشجویان تمام رشته‌ها به طور عام و دانشجویان رشته‌های هنری و تئاتر به طور خاص. و برای رسیدن به تعیین و تخصیص چنین یارانه‌ای می‌توان از تجربه کشورهایی که تا کنون راهکارهای موفقی در این زمینه داشته‌اند یاری گرفت، نه اینکه از هنرمند تئاتر که چندماه بدون دستمزد در سالن تمرین کرده و حالا در انتظار نتیجه زحماتش کار را به روی صحنه برده‌است، انتظار داشت بلیط‌های نمایشش را مجانی به دانشجو و دانش آموز یا افراد نخبه طبقه متوسط بدهد. هنوز هم در سالن‌هایی مثل ایرانشهر که گروههای تئاتری در روزهای به خصوصی برای دانشجویان تخفیف قایل می‌شوند، در واقع از جیب و هزینه خود می‌زنند و به نوعی دولت باید بابت کم‌کاری خود در این زمینه از ایشان متشکر و ممنون باشد، ولی لطف این هنرمندان، در شبهای خاص و کم‌تماشاگر تئاتر، نباید این انتظار را ایجاد کند که باقی نمایش‌هایی که در تمام شبها با سالن پر به اجرا می‌روند و دغدغه‌ی پر کردن صندلی ندارند هم از جیب خود برای آنچه که در واقع بخشی از وظایف دولت است، هزینه کنند.

*عضو انجمن منتقدان خانه تئاتر، عضو کانون نمایشنامه نویسان خانه تئاتر و مدیرانتشارات " ادبیات نمایشی"

منتشرشده در تئاتر

سی و یک نما- پس از حاشیه ها و انتقاد های فراوان نسبت به روی صحنه رفتن نمایش پر هزینه "بینوایان" با بودجه متفاوت و بلیت‌های گرانقیمت در مجلل ترین هتل تهران، بالاخره این نمایش جنجالی از ماه گذشته روی صحنه رفت و با استقبال خوبی نیز رو به رو شد، تا جایی که ظرف یک ماه، ۱۷ میلیارد تومان فروش داشت.

منتشرشده در تئاتر

سی و یک نما- پس از حاشیه ها و انتقاد های فراوان نسبت به روی صحنه رفتن نمایش پر هزینه "بینوایان" با بودجه متفاوت و بلیت‌های گرانقیمت در مجلل ترین هتل تهران، بالاخره این نمایش جنجالی از ماه گذشته روی صحنه رفت و با استقبال خوبی نیز رو به رو شد، تا جایی که ظرف یک ماه، ۱۷ میلیارد تومان فروش داشت.

منتشرشده در تئاتر

سی و یک نما_ پروانه ساخت فیلم سینمایی «بی حسی موضعی» به نویسندگی و کارگردانی حسین مهکام و تهیه کنندگی حبیب رضایی صادر شد و این فیلم طی روزهای آینده در تهران کلید می‌خورد.

منتشرشده در سینمای ایران

هاله مشتاقی نیا*-نمی شود در فضای تئاتر نفس کِشید، کار کرد، زندگی کرد، با نگاهی اجتماعی از معضلات نوشت و آن وقت، در بزنگاهی که خودمان در آن گیر کرده ایم، سکوت کرد... این "سکوت" خطرناک تر از هر که و هر چه است..‌.

منتشرشده در تئاتر

سی و یک نما- مراسم اختتامیه سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر عصر امروز سه شنبه ۱۲ بهمن ماه با حضور وزیر ارشاد در تالار وحدت برگزار شد.


 مراسم اختتامیه سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر با حضور چهره های هنری، عصر امروز سه شنبه ۱۲ بهمن ماه در تالار وحدت برگزار شد. در این مراسم برگزیدگان بخش های مختلف رقابتی جشنواره معرفی شد و کارنامه کاری جشنواره سی و پنجم هم بسته شد.

 

بخش مسابقه جوانان

طراحی گریم

ثمین سالک برای طراحی گریم نمایش «دوازده»

سمیه ارقبایی برای طرای گریم نمایش «یتیم خانه فونیکس» برگزیده
سوگل بهرام‌پور برای طراحی گریم نمایش «چرخه سودایی»

طراحی لباس

زری کریمی برای طراحی لباس نمایش «حسن کچل و چهل گیس»
سیامک دورانی برای طراحی لباس نمایش «یتیم خانه فونیکس» برگزیده
فائزه کاظمی برای طراحی لباس نمایش «چرخه سودایی»

طراحی نور

شهاب مهربان‌پور برای طراحی نور نمایش «لوسیا» برگزیده
عبدالحمید امراللهی برای طراحی نور نمایش «دا»
مجید سیادت برای طراحی نور نمایش «مرثیه‌ای برای سین گاف»

طراحی صحنه

فرشید جعفری و محمدرضا رادمند برای طراحی صحنه نمایش «آشپزخانه»
سیاوش عالی‌پور برای طراحی صحنه نمایش «سرگذشت نا به هنگام زنی که مدام می‌خندید» تقدیر
داود مورگان برای طراحی صحنه نمایش «یتیم خانه فونیکس» برگزیده
داریوش پیرو برای طراحی صحنه نمایش «نگاهمان می‌کنند»

بازیگری مرد

محمدرضا خادمی برای بازی در نمایش «خاطرات هنرپیشه نقش دوم»
محمدرضا صولتی برای بازی در نمایش‌های «اکسیژن» و «یتیم خانه فونیکس»
حسین پورکریمی برای بازی در نمایش «چهل گیس و حسن کچل» برگزیده
کاظم سیاحی برای بازی در نمایش «هاروی»
مسعود کرامتی برای بازی در نمایش‌های «هاروی» و «نگاهمان می‌کنند»

بازیگری زن

ساناز موسوی برای بازی در نمایش «سرگذشت نابهنگام زنی که مدام می‌خندید» تقدیر
ندا محمدی برای بازی در نمایش «یتیم خانه فونیکس»
پانته‌آ مرزبانیان برای بازی در نمایش «خاطرات هنرپیشه نقش دوم» برگزیده
دُنا تارُفی برای بازی در نمایش «دال»
شیدا خلیق برای بازی در نمای «نگاهمان می‌کنند» تقدیر

نمایشنامه نویسی

سیاوش عالی‌پور برای نگارش نمایشنامه «سرگذشت نابهنگام زنی که مدام می‌خندید»
محمدرضا طاهری و فاطمه رضایی برای نگارش نمایشنامه «دا» برگزیده
نغمه ثمینی برای نگارش نمایشنامه «نگاهمان می‌کنند»
ابوالفضل حاجی‌علی‌خانی برای نگارش نمایشنامه «خوب، بد، زشت»
مهسا غفوریان و مهدی ضیاء چمنی برای نگارش نمایشنامه «اکسیژن» تقدیر

کارگردانی

سیاوش عالی‌پور برای کارگردانی نمایش «سرگذشت نابهنگام زنی که مدام می‌خندید»
رسول کاهانی برای کارگردانی نمایش «اسکورسیزی»
شکوفه طاهری برای کارگردانی نمایش «کابوس شب نیمه تابستان»
محمد نیازی برای کارگردانی نمایش «یتیم خانه فونیکس»
افشین زمانی برای کارگردانی نمایش «خاطرات هنرپیشه نقش دوم»

بخش مسابقه مرور

طراحی گریم

تینا بخشی برای طراحی گریم نمایش «چیدا»
مجید ادراکی برای طراحی گریم نمایش «مرگ آنجل‌ها» تقدیر
مرتضی غلامی برای طراحی گریم نمایش «آکواریوم کانگورو»

موسیقی

گروه موسیقی نمایش «آکواریوم کانگورو»
احسان آنالویی برای موسیقی نمایش «چیدا» برگزیده
عنایت‌الله خادم بشیری برای موسیقی نمایش «ناسور»
هادی عامل و امیر صدیقیان برای موسیقی نمایش «افسانه ببر»

طراحی لباس

سمانه احمدی مطلق برای طراحی لباس نمایش «چیدا» تقدیر
مژگان عیوضی برای طراحی لباس نمایش «ناسور»
پریندخت عابدین‌نژاد برای طراحی لباس نمایش «مهراوه عشق»
محبوبه هادی برای طراحی لباس نمایش «افراسیاب»

طراحی نور

رضا حیدری برای طراحی نور نمایش «ناسور»
علی قربانی فرد برای طراحی نور نمایش «افراسیاب» تقدیر
امیر امیدی راد برای طراحی نور نمایش «قاقمان»
محسن اردشیر برای طراحی نور نمایش «مرگ آنجل‌ها»

طراحی صحنه

سعید حسنلو برای طراحی صحنه نمایش «پرسه‌های موازی»
سینا ییلاق بیگی برای طراحی صحنه نمایش «ناسور»
روح الله امامی برای طراحی صحنه نمایش «زمستان بود» تقدیر
مرتضی نجفی برای طراحی صحنه نمایش «قاقمان» برگزیده
 روح الله امامی برای طراحی صحنه نمایش «چیدا»

بازیگری مرد

امین ابراهیمی برای بازی در نمایش «زمستان بود»
علی پوراحمدیان برای بازی در نمایش «زمستان بود»
سعید زندی برای بازی در نمایش «گاهی» تقدیر
احمد نقره برای بازی در نمایش «چریکه چیای هالوز»
هدایت هاشمی برای بازی در نمایش «افسانه ببر» برگزیده
اصغر همت برای بازی در نمایش «پرتره مرد ریخته»
علیرضا آراء برای بازی در نمایش «ناسور» تقدیر

بازیگری زن

الهام شعبانی برای بازی در نمایش «خواب زمستانی» تقدیر
منیره آلاداغی برای بازی در نمایش «بازگشت در چهارشنبه آخر سال»
نسیم ادبی برای بازی در نمایش «ناسور» برگزیده
ندا قاسمی برای بازی در نمایش «گاهی»
رویا میرعلمی برای بازی در نمایش «ناسور»
الهام نامی برای بازی در نمایش «پرسه‌های موازی» تقدیر

نمایشنامه نویسی

رئوف دشتی برای نگارش نمایشنامه «بازگشت در چهارشنبه آخر سال»
خیرالله تقیانی‌پور برای نگارش نمایشنامه «ناسور»
امین ابراهیمی برای نگارش نمایشنامه «زمستان بود»
پیام لاریان برای نگارش نمایشنامه «پرسه‌های موازی» تقدیر
باقر سروش برای نگارش نمایشنامه «پستو» تقدیر

کارگردانی

رضا حسینی برای کارگردانی نمایش «بازگشت در چهارشنبه آخر سال»
افسانه زمانی برای کارگردانی نمایش «ناسور»
احسان ملکی برای کارگردانی نمایش «چیدا»
پیام لاریان برای کارگردانی نمایش «پرسه­های موازی»
امین ابراهیمی برای کارگردانی نمایش «زمستان بود»

بخش مسابقه محیطی، تعاملی، آلترناتیو و دیگر گونه های تئاتر بیرونی

تئاتر محیطی

الف- طراحی فضا و فضاسازی

سیما شیبانی برای نمایش «پرواز عمود کبوتر دریایی دودی»
حسین توازنی‌زاده برای نمایش «پروانه»
سعید بهنام و نسیم ریاضی و نسرین فرشباف برای نمایش «برگرد مرا ببین» برگزیده

ب- طرح و ایده

پویا پیرحسینلو برای نمایش «پرواز عمود کبوتر دریایی»
حسین توازنی‌زاده برای نمایش «پروانه» برگزیده
 سعید بهنام و نسیم ریاضی و نسرین فرشباف برای «برگرد مرا ببین»

ج- بازیگری زن

تینا یونس‌تبار، پرستو قربانی و آبان حسین‌آبادی برای نمایش «پروانه» برگزیده
مارال عبادی و نیلوفر ندایی برای نمایش «برگرد مرا ببین» تقدیر
بیتا معیریان برای نمایش «خرده ریز»

د- بازیگری مرد

احسان بیات‌فر برای نمایش «خرده ریز»
مرتضی ضرابی برای نمایش «خرده ریز» تقدیر
بانی‌پال شومون برای نمایش «برگرد مرا ببین» برگزیده
 
هـ- کارگردانی

سعید بهنام خانیکی و نسیم ریاضی و شیرین فرشباف برای کارگردانی نمایش «برگرد مرا ببین»
سارا کریمیان اقبال برای کارگردانی نمایش «خرده ریز»
حسین توازنی‌زاده برای کارگردانی نمایش «پروانه»

تئاتر خیابانی

الف- موسیقی

احمد جعفری برای نمایش خیابانی «مستند پخش نشده میرزا» برگزیده
علی سینا رضانیا برای نمایش «فیش» تقدیر
نوید لاهیجی، هامون نقیبی، علی حاج صادقی، ماهان خوش طبع و سینا رمضان‌زاده برای نمایش «از بس که جان ندارد»
رامین عبداللهی و مهیار قنبری برای نمایش «چهار طبقه»

ب- طراحی فضا و فضاسازی

مسعود براهیمی و جلال کاشانی برای نمایش «زیرزمین» برگزیده
امیر امینی برای نمایش «از بس که جان ندارد»
علی محمد رادمنش برای نمایش «اَرَتَ»

ج- طرح و ایده

کاوه مهدوی برای نمایش «فیش» برگزیده
مسعود براهیمی برای نمایش «زیرزمین» تقدیر
محمد ناظری برای نمایش «از بس که جان ندارد»
 
د- بازیگری زن

رستا رضوی برای نمایش «فیش»
دلارام ترکی برای نمایش «زیرزمین»
مارال ایزدبخش برای نمایش «هرچی سنگه مال پای لنگه»

هـ- بازیگری مرد

مهدی ضیائیان‌پور برای بازی در نمایش‌های «مستند پخش نشده میرزا» و «چهار طبقه»
احمد صمیمی برای نمایش «مستند پخش نشده میرزا»
فرامرز قلیچ خانی برای نمایش «فیش» برگزیده
محمدهادی عطایی برای نمایش «چهار طبقه»
پیمان صفرزاده برای نمایش «زیرزمین»
امین چاه شوری برای نمایش «هرچی سنگه مال پای لنگه»

و- کارگردانی

محمدهادی عطایی برای نمایش «چهار طبقه»
مسعود براهیمی برای نمایش «زیرزمین»
ابوالفضل طبسی برای نمایش «بزم و رزم»

بخش مسابقه بین الملل

طراحی گریم و ماسک

ماریا حاجیها برای طراحی گریم نمایش «کابوس حضرت اشرف»

سارا اسکندری برای طراحی گریم نمایش «رویای نیمه شب تابستان» برگزیده

سهیلا باجلان برای طراحی و ساخت ماسک نمایش «خوشبختی­های کوچک سوسک شدن»

کامران خلج برای طراحی و ساخت ماسک نمایش «مستأجر»

ماریتا گولومهوا برای طراحی ماسک نمایش «من، سیزیف» تقدیر

موسیقی

بهرنگ عباسپور برای موسیقی نمایش «رویای نیمه شب تابستان»

فرشاد فزونی برای موسیقی نمایش «خوشبختی­ های کوچک سوسک شدن» برگزیده

هانا کامکار برای موسیقی نمایش «نامه ­های عاشقانه از خاورمیانه»

طراحی لباس

شیما میرحمیدی برای طراحی لباس نمایش «رویای نیمه شب تابستان» برگزیده

جوانا جاسکوروکا برای طراحی لباس نمایش «همسرایی یتیمان»

فرزانه عاقلی برای طراحی لباس نمایش «خوشبختی ­های کوچک سوسک شدن»

طراحی صدا

فرشاد فزونی برای طراحی صدا نمایش «جاودانگی»

بامداد افشار برای طراحی صدا نمایش «دیابولیک رومئو و ژولیت»

لیزاوربلن برای طراحی صدا نمایش «یک» برگزیده

طراحی صحنه

ستاره امینیان و اولیور فرانز برای طراحی صحنه نمایش «مستأجر»

سیامک احصایی برای طراحی صحنه نمایش «خانه ابری»

امیرحسین دوانی برای طراحی صحنه نمایش «صور اسرافیل» برگزیده

جوانا جاسکوروکا برای طراحی صحنه نمایش «همسرایی یتیمان»

مصطفی کوشکی برای طراحی صحنه نمایش «رویای نیمه شب تابستان» تقدیر

بازیگری مرد

مرتضی اسماعیل کاشی برای بازی در نمایش «مستأجر»

کاظم سیاحی برای بازی در نمایش «صور اسرافیل»

پارسا پیروزفر برای بازی در نمایش «ماتریوشکا» برگزیده

علیرضا کی­منش برای بازی در نمایش «رویای نیمه شب تابستان»

صادق ملکی برای بازی در نمایش­ های «رویای نیمه شب تابستان» و «کابوس حضرت اشرف»

بازیگری زن

نگار عابدی برای بازی در نمایش «یرما»

فاطمه نقوی برای بازی در نمایش­ های «صور اسرافیل» و «دیابولیک رومئو و ژولیت» برگزیده

مریم نیک آیین برای بازی در نمایش «جی»

نانا بوتخوزی برای بازی در نمایش «در اعماق»

مارین ون هولک برای بازی در نمایش «از زیرزمین تا پشت بام»

نمایشنامه نویسی

سیاوش پاکراه برای نگارش نمایشنامه «صور اسرافیل» تقدیر

حسین پاکدل برای نگارش نمایشنامه «کابوس حضرت اشرف» برگزیده

نادر برهانی مرند و فرهاد امینی برای نگارش نمایشنامه «خوشبختی ­های کوچک سوسک شدن»

باقر سروش برای نگارش نمایشنامه «رویای نیمه شب تابستان»

ستاره امینیان برای نگارش نمایشنامه «مستأجر»

کارگردانی

دیوید دوایشویلی برای کارگردانی نمایش «در اعماق»

سیامک احصایی و حمید پورآذری برای کارگردانی نمایش «خانه ابری»

عامر مسافر آستانه برای کارگردانی نمایش «صور اسرافیل»

جرزی زون برای کارگردانی نمایش «همسرایی یتیمان»

سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر با دبیری سعید اسدی از ۱ تا ۱۲ بهمن ماه برگزار شد.

منتشرشده در تئاتر

سی و یک نما- نامزدهای مسابقه بین‌الملل سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر معرفی شدند.

منتشرشده در تئاتر

سی و یک نما- دبیرخانه جشنواره تئاتر فجر اسامی ۳۰ نمایش راه‌یافته به بخش مسابقه بین‌المل سی‌وپنجمین جشنواره تئاتر فجر را اعلام کرد.

منتشرشده در تئاتر

سی و یک نما- اجراى این نمایش با ترجمه و کارگردانى پیروزفر از چهارم شهریورماه در سالن ناظرزاده کرمانی به صحنه خواهد رفت، این بازیگر در کنار سیاوش چراغی‌پور، هوتن شکیبا و علی ابدالی در این اثر به ایفاى نقش می‌پردازند

منتشرشده در تئاتر