سی و یک نما- فیلم سینمایی "اوج سرخی" (Crimson Peak) که در ژانر فیلم های ترسناک قرار دارد آخرین ساخته گيلرمو دل تورو است که در 16 اکتبر 2015 اکران خواهد شد.

سی و یک نما- سوفیا کاپولا دختر فرانسیس فورد کاپولا که خود از کارگردان های مستقل و بنام آمریکاست، در گفتگویی کوتاه از فیلم و سینما سخن گفته است.

سی و یک نما- روزی یونگ نوشته بود: "انسان در خودش معماست." این را می توان در شخصیت های فیلم های دیوید فینچر، و روابط بین آنها یافت و به خود تعمیم داد. غبار و سایه ای که بر داستان های اسرارآمیز او نشسته به مدد جادوی سینما دروغ و اشتباه های ما را مخفی می کند.

سی و یک نما- گری اولدمن بازیگری است که در سه دهه گذشته بازی های به یادماندنی را بر روی پرده سینما انجام داده است.او امسال در حالی برای بازی در نقش چرچیل اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد نودمین دوره اسکار را تصاحب کرد که خیلی ها گریم متفاوت وی را یکی از دلایل موفقیت او می دانستند اما بادیدن فیلم "تاریکترین ساعت" می توان به اوج بازیگری وی در این فیلم اعتراف کرد.به همین بهانه یکی از مطالب گذشته سایت سی و یک نما را با بررسی آثار وی مرور می کنیم

سی و یک نما- مايک نيکولز از آخرين بازماندگان نسل غول ها بود. مردي که در 76 سالگي چنان فيلم منسجمي ساخته که حيرت هر ‏کسی را برمي انگيزد.

سی و یک نما- رئیس جمهور اتریش مدال ˝نشان ژنرالی˝ را به عباس کیارستمی اهدا کرد.

سی و یک نما - اورسن ولز كارگردان، نويسنده، بازيگر و تهيه كننده آمريكايي موفق به دريافت جايزه آكادمي اسكار بود كه در سه حوزه سينما، تئاتر، راديو و تلويزيون جزء افراد پیشگام بود.

سی و یک نما- کافی است نگاهی به سینمای آمریکا بیندازید تا متوجه شوید که کلینت ایستوود نیازی به معرفی ندارد. او یکی از شخصیت های موفق سینمای آمریکاست که هم در بازیگری و هم در کارگردانی امتحان خود را پس داده است. ایستوود بازیگر، کارگردانی که 59 سال کارنامه درخشان از خود به جا گذاشته است.

سی و یک نما- کار کارگردان ها براساس چشم اندازی که به کارشان دارند مشخص می شود. بر این اساس درک ماهیت و هدف آنها کاری ضروری است. در حالی که بسیاری از کارگردانها خود را منحصر به پشت دوربین ایستادن می کنند کسانی هم هستند که به این قدر اکتفانکرده و جلوی دوربین هم نقش هایی را برعهده می گیرند و اجراهای موفقی را هم از خود نشان می دهند.

سی و یک نما- قطعات موزاییک وار چیده شده در کنار هم که به هرج و مرج منتهی می شوند بهترین تعبیری است که می توان در مورد سینمای لینچ به کار برد. فیلم های دیوید لنیچ به مانند پرده نقاشی ای سوررئال هستند که از نقش هایی تشکیل شده اند که می بالند و سپس فرو می پاشند، این بیان بدون منظور نیست، چرا که ریشه های سینمای لنیچ در نقاشی نهفته است.