سی و یک نما – توماس وینتربرگ بدون شک یکی از بهترین کارگردان هایی است که آثار متمایز و خاصی را در سینما خلق کرده است. نظرگاهی که وینتربرگ از آنجا به پیرامونش می نگرد انسان جایگاهی والا و کاراکتر اصلی همه فیلم هایش است. فرقی ندارد این انسان در یک جمع خانوادگی (جشن) باشد یا در یک جمع دوستانه (کمون)، یا حتی در یک جامعه بزرگ روستایی (دور از اجتماع خشمگین) و یک جامعه بزرگ شهری (شکار) و در یک جمع جهانی (کورسک). در همه این جمع ها زندگی انسان در روبه رو شدن با مسائل دغدغه اصلی وینتربرگ است.
سی و یک نما – از دهه نود با عنوان آخرین دهه بزرگ آمریکا توصیف می کنند. دهه ای خوشبینانه که بعد از آن حملات تروریستی 11 سپتامبر، حمله به عراق و سقوط مالی 2008 اتفاق افتاد و قرن 21 را تعریف کرد. دهه نود برای سینما نیز دهه خوبی بود. به ویژه سال های 1994 و 1999 که دو سال مهم برای ساخت بزرگترین فیلم های دهه بودند، فیلم های شاخصی مانند «باشگاه مشت زنی»، «رهایی از شاوشنگ»، «ماگنولیا»، «چشمان کاملا باز و بسته»، «فارست گامپ» و فیلم های بسیار دیگر.
سی و یک نما - به دلیل تعطیلی سالن های بزرگ سینمایی در سراسر جهان، سال گذشته نتفلیکس به پناهگاه دوستداران فیلم تبدیل شد. مردم فقط با یک کلیک می توانستند همه محدودیت های دیداری را پشت سر بگذارند و به تماشای بهترین فیلم ها بنشینند. از طرفی دیگر تاخیرهایی که در انتشار فیلم های بزرگ موجود بود، نتفلیکس این امکان را ایجاد می کرد تا همه آثار دیده شوند.
