ترکیب جان مالکوویچ و سم راکول در یک قاب، آن هم زیر نظر مکدونا، واقعاً روی کاغذ رویایی است و حالا شنیدهها حاکی از آن است که این رویای سینمایی به یک اجرای درخشان تبدیل شده است.
جشنواره فیلم ونیز امسال شاهد یکی از جنجالیترین و موردپسندترین اکرانهای خود بود. فیلم «اسب وحشی شماره ۹» (Wild Horse Nine) به کارگردانی مارتین مکدونا، با استقبال گرم منتقدان و تماشاگران روبهرو شد و حالا همه از یک «کمدی سیاه» جسورانه و بازیهای خیرهکننده صحبت میکنند.
جادوی مکدونا و کمدی سیاه
مارتین مکدونا بار دیگر ثابت کرد که در روایت قصههایی که در لبهی باریکهی خنده و تراژدی حرکت میکنند، استاد است. «اسب وحشی شماره ۹» داستانی است که در آن دنیای ماموران سیا و دسیسههای سیاسی با نگاهی طنزآمیز اما تلخ روایت میشود. مکدونا با همان سبک خاص خود، تضادهای انسانی را در محیطی پرتنشن به تصویر کشیده و مخاطب را میان خندههای کوتاه و تفکرهای عمیق معلق نگه داشته است.
اما نقطهی عطف این فیلم، بدون شک بازی درخشان جان مالکوویچ و سم راکول است.
جان مالکوویچ با همان استایل خاص و بازی مینیمال اما اثرگذارش، بار دیگر ثابت کرد که حضورش در هر صحنهای، وزن فیلم را بالا میبرد. او در این نقش، تعادلی میان جدیت و طنز ایجاد کرده که تحسین همگان شده است.
در مقابل او، سم راکول با انرژی پویا و اجرای دقیقش، مکمل بینظیری برای مالکوویچ شده است. تقابل این دو بازیگر، نه تنها از نظر فنی، بلکه از نظر شیمیایی در صحنهها، یکی از جذابترین بخشهای فیلم است که باعث شده منتقدان از همین حالا آنها را در لیست احتمالی نامزدهای اسکار قرار دهند.
حالا با توجه به بازخوردهای مثبت در ونیز، «اسب وحشی شماره ۹» اکنون به یکی از جدیترین رقبای جوایز سینمایی بخصوص اسکار ۲۰۲۷ تبدیل شده است. پیشبینیهای اولیه حاکی از آن است که مکدونا در بخش بهترین کارگردان و مالکوویچ و راکول در بخش بازیگران مرد، شانس بسیار بالایی برای درخشش در فصل جوایز پیش رو خواهند داشت.
به نظر میرسد «اسب وحشی شماره ۹» نه تنها یک فیلم ممتاز از منظرِ تکنیک و سینما، بلکه یک تجربهی احساسی است که یادآور دوران طلایی کمدیهای سیاه سینماست؛ جایی که خندهها، پوششی برای نمایش حقیقتی تلختر از واقعیت هستند.
این فیلم شامگاه پنجشنبه در جشنواره ونیز به نمایش درآمد و پس از پایان، ۱۴ دقیقه تشویق ایستاده تماشاگران سالن سالا گرانده را به همراه داشت.
