۱. تی تی — آیدا پناهنده
فیزیکدانی در آستانهی مرگ، در بیمارستان با زنی بهنام «تیتی» آشنا میشود؛ زنی که زندگی و جهانبینی او را از نو معنا میکند. فیلمی دربارهی پایان و آغاز، با بازی ماندگار الناز شاکردوست که سینمای خاص پناهنده را به نمایش میگذارد.
۲. برادرم خسرو — احسان بیگلری
خسرو، جوانی مبتلا به اختلال دوقطبی، ناگزیر مدتی را در خانهی برادرش میگذراند و آرامش آن خانه را به هم میریزد. درامی روانشناختی با بازی درخشان شهاب حسینی که مرز میان خشم، عشق و همدردی را بهخوبی نشان میدهد.
۳. جنگل پرتقال — آرمان خوانساریان
نمایشنامهنویسی موفقنشده که حالا معلم دبیرستان شده، با شیوهی خشک و سختگیرانهاش برخورد میکند. فیلمی دربارهی شکست و استمرار، با فضایی مستقل که سینمای جوان را با دقت و وسواس روایت میکند.
۴. سوپر استار — تهمینه میلانی
ستارهای خودشیفته و غرق در غرور که ورود یک دختر نوجوان به زندگیاش، او را به بازاندیشی در خود وادار میکند. نگاهی بامزه و در عین حال چندانتز به شهرت، بهای آن و استحالهی شخصیت.
۵. بوتیک — حمید نعمتالله
دختری فراری که با یک فروشندهی بوتیک آشنا میشود و تظاهر میکند برای خروج قاچاقی از کشور و ملحق شدن به خانوادهاش نیاز به پول دارد و جوان برای کمک به او تصمیمی پرخطر میگیرد. فیلمی که با سیمرغ بهترین فیلم اول، غافلگیریِ درخشان جشنوارهی فجر بود.
۶. نیمهشب اتفاق افتاد — تینا پاکروان
روایتی از عشقهای نامتعارف؛ از یک عروسی تا یک عزا. فیلمی که با فضاسازی پیچیده و بازیگرانی چون حامد بهداد و رویا نونهالی، مرزهای درام خانوادگی را جابهجا میکند.
۷. خواب سفید — حمید جبلی
مردی تنها با با نگاهِ معصومانهاش به دنبال عشق و آرامش میگردد. فیلمی که تلخی زندگی را در قالب طنزی رقتانگیز و فانتزی شیرین روایت میکند و هنوز هم از پرمخاطبترینهای سینمای خانگی است.
۸. عصر جمعه — مونا زندی حقیقی
زنی که پس از سالها از زندان آزاد میشود و در دلِ جامعهای سختگیر، بهدنبال جبران گذشتهای است که او را بهدرّه و تنهایی کشانده. فیلمی تلخ و صادقانه با نگاه ویژهی یک کارگردان زن به سرنوشتِ زنِ ایرانی.
۹. خونبازی — رخشان بنیاعتماد و محسن عبدالوهاب
دختری درگیر اعتیاد، میان تورنتوی دور و خانوادهای که میخواهد او را نجات دهد؛ قصهای از برزخِ میان خواستن و نتوانستن. فیلمی که با نگاه انسانی بنیاعتماد، زخمهای اجتماعی را بیپرده نشان میدهد.
۱۰. ملکه — محمدعلی باشهآهنگر
حماسهای از دل جنگ؛ قصهی انسانیترین لحظههای دفاع مقدس که با بازی و فضا، هم روح قهرمانان ملی را زنده میکند و هم عمق احساس را میسازد. فیلمی که فراتر از یک اثر جنگی، روایتگر عشق و ایثار است.
این ده فیلم، گواهی بر روزهایی است که سینمای ایران زنده بود و حرفی برای گفتن داشت. امروز که حالِ سینما خوب نیست، شاید بهترین ادای دین، تماشای دوبارهی همین آثار باشد؛ آثاری که سهمشان در سینمای ایران، بسیار فراتر از آن چیزی بود که به آنها داده شد. در روز ملی سینما، این گنجینهها را یادآوری کنیم؛ شاید سینما، باز از همین خاطرات نفسِ تازه کند.
