به بهانهٔ حضور کیسی افلک در ونیز ۲۰۲۶؛ بازیگری که سکوتِ غم را میشنود
کیسی افلک از آن بازیگران نادری است که از حذفِ جملهها میسازد، نه از گفتنِ آنها. در «منچستر بای دِ سی»، نگاهش، مکثهایش و آن سکوتِ کشآمده بیش از کلمات حرف میزند؛ او اصلاً اهلِ تئاترِ کلمات نیست، اهلِ تئاترِ سکوت است. و همین، او را در نقشِ آدمهای سوگوار بیرقیب میکند، چون غمِ واقعی لال است و کیسی این لالی را به جانِ تصویر مینشاند. اما این انتخاب، اتفاقی نیست؛ کیسی و برادرش در بوستون و در خانهای آکنده از ادبیات و جهانِ عاشقانههای تاریک بزرگ شدند؛ مادری نویسنده و پدری کارگردان تئاتر، و این فضای کودکی، میلِ او به فضاهای اندوهبار و لایههای ناخودآگاه را شکل داد. به همین دلیل است که کیسی نه فقط بازیگرِ غم، بلکه کارگردانِ غم هم شد؛ «خدا را دوست میدارم» و «شرکت»، هر دو در همین خاک ریشه دارند. و همین «شرکت» بود که در جشنوارهی امسال ونیز، او را دوباره به مرکزِ توجه آورد؛ جایی که برای نخستینبار دو پسرش، ایندیانا و آتیکوس، در برابرِ دوربینِ او ایستادند، و برادرش «بن» برای حمایت از او، با ایندیانا پا به فرش قرمز گذاشت؛ اما آنچه این حضورِ خانوادگی را به اوجِ احساس میرساند، نه صرفِ دورهمیِ برادران، که تقدیمِ این فیلم به پدر و مادری است که هر دو در همین سال از دنیا رفتند. کیسی در کنفرانس خبری ونیز با حسی که در صدایش میلرزید، گفت آرزو داشت این فیلم را به پدر و مادرش نشان میداد، اما دیگر فرصت نکرد. این سوگِ شخصی که از دلِ خودِ سازنده میجوشد، عمیقترین لایهی این اثر است؛ و شاید دقیقاً به همین دلیل است که «شرکت» نه یک درامِ معمولی که یک مرثیهی خانوادگی است. اما قصهی کیسی دو وجه دارد؛ یک وجه، اوجِ بیرقیباش در «منچستر بای دِ سی» است، جایی که نشان داد بازیِ فروخورده میتواند از بازیِ انفجاری قویتر باشد، و آن صحنهی معروفِ پایانی روی نیمکت، ساعتها در ذهن میماند. و وجهِ دیگر، خطای اوست؛ عبور از بازی به کارگردانی بدونِ شفافکردنِ چرایی. او در «شرکت» همان فضای سوگ را ادامه داد، اما اینبار فضا از اندوهِ انسانی به سمتِ اندوهی تزئینشده رفت؛ جایی که مخاطب انتظارِ روایتِ یک انسانِ غمگین داشت و چیزی تنظیمشده دید، و به همین دلیل نقدها ترکیبی شدند. با این حال، در دلِ همین تناقض، زیباییِ او پنهان است؛ کیسی کسی است که از غرور و خودشیفتگیِ هالیوود فاصله گرفته و با آن رفتارِ ساده و فروتنانهاش، در عین حال بر محتوا و پسزمینهی کارش وسواسِ کامل دارد؛ حتی اگر این وسواس به قیمتِ تکرارِ خودش تمام شود. او ترجیح میدهد در یک جادهی هستیشناسیِ غم حرکت کند، تا اینکه برای ثروت و شهرت، نقشهای آماده و آسان بپذیرد. و شاید همین، توضیحِ همان حسِ تو باشد؛ اینکه او را بعد از «منچستر» دوست داری اما فکر میکنی نمیخواهد از فضای اندوه بیرون بیاید. نه، او نمیتواند؛ چون آنجا خانهی اوست، و او در آن خانه، همچنان استادِ بلامنازع است.
لاله مرزبان بهترین بازیگر زن جشنواره ونیز در بخش افقهای ونیز2026 شد
در بخش افق های جشنواره ونیز، جایزه بهترین فیلم کوتاه به "چند لحظه کوتاه خوشبختی" ساخته شادین صفیالدین محصول فرانسه و انگلستان؛ جایزه بهترین فیلمنامه به فیلم "بچه های میمون" ساخته تومازو لاندوچی و جایزه بهترین بازیگر زن به لاله مرزبان برای فیلم "مراقب" ساخته محسن قرایی اعطا شدند.
سی و یک نما - همزمان با اعلام زمان اکران فیلم «بُت»، نخستین تصویر از تازهترین ساخته حمید نعمتالله منتشر شد. این فیلم به تهیهکنندگی و کارگردانی نعمتالله و با پخش فیلمیران، از اوایل پاییز روی پرده سینماها میرود.
فیلم مرد نجواگر (The Whisper Man) اثری جنایی، محصول سال ۲۰۲۶ نتفلیکس به کارگردانی جیمز اشکرافت است. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته الکس نورث ساخته شده است وفیلم نامهی این اثر توسط بن جاکوبی و چیس پالمر اقتباس شده است.
داستان فیلم ماجرای تام کندی (با بازی آدام اسکات) نویسندهی رمانهای جنایی و پرفروشی است که بهتازگی همسرش را از دست داده و برای شروعی تازه همراه پسر هشتسالهاش، جیک (با بازی اکستون لوکا پورتو) به شهری کوچک در نیوجرسی نقل مکان میکند. جیک که هنوز با شوک و اندوه مرگ مادرش کنار نیامده، درونگراتر از قبل شده و حضور یک دوست خیالی را در ذهنش حس میکند و نجواهایی را میشنود.
بعد از ورود آنها به خانهی جدید، کودکی در همان شهر ناپدید میشود. کارآگاه آماندا بک (با بازی میشل موناگان) در جریان بررسیهایش متوجه میشود این پرونده شباهت هولناکی به شیوهی کار "فرانک کارتر" ( با بازی مایکل کیتون) قاتل زنجیرهای معروفی که بیستوپنج سال پیش کودکان را با زمزمهها و شعرهای کودکانهی مرموز فریب میداد و پس از ضبط صدایشان روی نوار کاست خفهشان میکرد، دارد.
کارتر سالهاست که در زندان به سر میبرد اما وقتی جیک هم ناپدید میشود، این فرضیه قوت میگیرد که آیا یا یک مقلد از این قاتل رو به رو هستیم یا قاتل دستیاری پنهان داشته که حالا برای تمام کردن کارش بازگشته است؟
برای حل این معمای پیچیده، پای پیت ویلیس (با بازی رابرت دنیرو) به ماجرا باز میشود؛ کارآگاه بازنشسته و کهنهکاری که سالها پیش فرانک کارتر را به دام انداخته و همچنان راز پیدا نشدن جسد آخرین قربانی آزارش میدهد.
و حالا چالش اصلی در The Whisper Man این است که پیت طردشدهی تام است که تام سالهاست با او قطع رابطه کرده و حتی نام خانوادگیاش را هم تغییر داده است.رابطهی ویرانشدهی پدر و پسر که با دیالوگ " تو کارآگاه فوقالعاده ای هستی اما یک پدر آشغالی" تفهیم میشود.
با ربوده شدن " جیک"، حالا تام مجبور است از پدر خود کمک بگیرد و نجات دادن نوهای که پیت هرگز ندیده، به فرصتی برای جبران اشتباهاتش به عنوان یک پدرِ نامهربان نیز بدل شده است.
فیلم "مرد نجواگر با استقبالِ چندانی از سوی منتقدین رو به رو نشده و مخاطبین هم فیلم را کسلکننده و بازی رابرت دنیروی ۸۲ ساله را سطح توانایی بازیگری او نمیدانند.
پردیس ملت؛ میزبان جسارت و نوآوری در ۴۳مین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران
سی و یک نما - سینمای کوتاه، همواره ویترینی برای جسارت و نوآوری بوده است و حالا پردیس سینماگالری ملت، آماده است تا در چهارچوب چهل و سومین دوره جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران، این جسارت را به نمایش بگذارد. از ۲۵ تا ۳۰ مهر ۱۴۰۵، این مرکز فرهنگی-هنری میزبان زنجیرهای از نشستها، اکرانها و تبادلات نظری میان هنرمندان، دانشجویان و مخاطبان سینما خواهد بود.
برگزاری این جشنواره در قلب تهران، فرصتی است تا مرز میان فیلمساز و مخاطب کمرنگتر شود و سینمای کوتاه، از محیطهای بسته خارج شده و با جامعه در تعامل باشد. حضور در این جشنواره، یعنی قرار گرفتن در مسیر جریانهای نوپای سینمایی که شاید در آینده، چهرهی سینمای ایران را تغییر دهند.
سی و یک نما - با اعلام علی سرتیپی تهیه کننده، فیلم سینمایی «بُت» به کارگردانی حمید نعمتالله که سال ۱۴۰۳ ساخته شد، بعد از دوسال، پروانه نمایش گرفت و قرار است مهرماه ۱۴۰۵ توسط دفتر فیلمیران اکران شود.
به گفته سرتیپی، پروانه ساخت فیلم بدون ممیزی و حذفیات صادر شده است.
«بُت» در ژانر درام اجتماعی ساخته شده و با فضایی متفاوت و اتمسفری خاص، تجربهای متفاوت در سینمای ایران را رقم میزند.
لیلا حاتمی، محمدرضا فروتن، لیلی رشیدی، کاظم سیاحی، الناز حبیبی، بانیپال شومون و نوید پورفرج از جمله بازیگران این فیلم هستند.
«بُت» هفتمین فیلم سینمایی حمید نعمتالله پس از فیلم توقیفی «قاتل و وحشی» بهشمار میرود که چهار سال پس از ساخت آن، جلوی دوربین رفته .
حاتمی پیش از این در فیلمهای «بیپولی»، «رگ خواب» و «قاتل و وحشی» با حمید نعمتالله همکاری کرده بود و حالا در «بُت» بار دیگر مقابل دوربین این کارگردان رفته است.
با رفتن "ایرج"، جمع گنج قارونیها کامل شد:
فردین، فروزان، آرمان، ظهوری،.....و حالا ایرج
استاد "حسین خواجه امیری"(ایرج) صدای ماندگار ترانه و آواز در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
روحش شاد.
