کیسی افلک از آن بازیگران نادری است که از حذفِ جملهها میسازد، نه از گفتنِ آنها. در «منچستر بای دِ سی»، نگاهش، مکثهایش و آن سکوتِ کشآمده بیش از کلمات حرف میزند؛ او اصلاً اهلِ تئاترِ کلمات نیست، اهلِ تئاترِ سکوت است. و همین، او را در نقشِ آدمهای سوگوار بیرقیب میکند، چون غمِ واقعی لال است و کیسی این لالی را به جانِ تصویر مینشاند.
