معرفی فیلم

نقد فیلم و سریال

گزارش تصویری

اخبار سینمای ایران

یکشنبه, 22 بهمن 1396 03:30

اگر عکاس بودم "قیصر" می شدم....

نوشته شده توسط
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
اگر عکاس بودم "قیصر" می شدم.... اگر عکاس بودم "قیصر" می شدم....

هما گویا (سی و یک نما) – روزهای جشنواره فیلم فجر است، سی و ششمین دوره. بالزاک برای زن سی ساله کتاب می نویسد و بلا تشبیه ، پیامبر ما در چهل سالگی مبعوث می شود.جشنواره سی و ششم اما هنوز کودک است و توپ بازی می کند و شیشه خانه همسایه ها را می شکند. امسال هم شیشه دل و هویت عکاس ها دارد می شکند، بیشتر از سال های گذشته.

شیشه ی حرمت یک هنر، هنری به نام عکاسی دارد می شکند.قاب ماندگاری که قرار است ثبت کند وقایع یک جشنواره را اما شلوغ شده نگاه های بلد و نابلد، زمانی "دوربین"شرط لازم این هنربود و نه کافی، اما حالا انگار تنها شرط کافی همین دوربین است و لنز هر چه درشت تر بهتر.دیگربرای عکاسی حریمی نیست و به همین دلیل سوژه های عکاسی هم تمایلی به در قاب نشستن ندارند.

 

 


چیزی که در جشنواره فجر امسال مبهوت کننده است ، تعداد عکاس هاست که به نظرم بدون اغراق یک سوم جمعیت فضای پردیس غریب ملت را رقم می زنند. چه خوب که این صنف حتی یک هزارم تاکسی های خطی هم برای حرفه خود ارزش قائل نیستند. چه خوب که عکاسان حرفه ای ، با رزومه و با سابقه دوربین ها را روی زمین نمی گذارند و در یک اقدام هماهنگ از دبیر محترم جشنواره تعریفی از جایگاهشان نمی خواهند.

 

 

 

چه خوب که من عکاس نیستم. وگرنه پاشنه هایم را ور می کشیدم با دوربین به خدمت آقای دبیر جشنواره می رفتم و می گفتم : "هنوز دیر نشده، بیایید و عکس های جشنواره را نجات دهید. بیایید و کاری کنید کارستان. از عکاس ها رزومه بخواهید و اینکه از کجا هستند و چطور این مملکت به یکباره صاحب این تعداد عکاس –ژورنالیست شده است.لابد ایشان هم از من می خواهند تا دفترشان را ترک کنم.

 

 

به عکسی که "امیر حق بر"که با زیرکی از عکاس ها گرفته نگاه می کنم.در این سال ها تقریبا بیشتر عکاس های حرفه ای رسانه را می شناسم و با خیلی از آنها همکاری داشتم، اما در این عکس تقریبا هیچیک را قبلا ندیده ام.فقط تک و توکی....شاید آلزایمر گرفتم من!!!

امارگیر وبلاگامارگیر سایتتقویم و ساعت
مشاهده آمار وبسایت