سی و یک نما — روزی که نامش «روز ملی سینما» است، اما حالِ سینما خوب نیست؛ سالن‌ها خلوت‌تر از همیشه‌اند و قصه‌ها کم‌رنگ شده‌اند. شاید همین روزها بهترین زمان برای بازگشت به آثاری باشد که روزی سینمای ایران را زنده نگه داشتند؛ ده فیلمی که در گیشه و جشنواره‌ها حق‌شان ادا نشد و معدود مخاطبانشان، با عشق از آنها یاد می‌کنند. آثاری که اگر در جای درست خود دیده می‌شدند، شاید امروز حالِ سینما این‌قدر بد نبود.
سی و یک نما - در نهمین روز از چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر فیلم‌های سینمایی «خواب» ، «آرامبخش» و «سقف» در پردیس سینمایی ملت، برای اهالی رسانه، به نمایش گذاشته شد.
سی و یک نما - «مثل یک راز»، با بازی الناز شاکر دوست نامزد دریافت جایزه بهترین کوتاه درام شد.
سی و یک نما - در روزگارِ عکس‌های تکراری، قاب‌های بی قصه، هنرِ لنز و فیلتر و افکت،
عکس‌های این خانمِ عکاس با ما حرف می‌زند.
سفید، سیاه، خاکستری.
عکاس: فرناز عزیزی
سی و یک نما - فیلمنامه‌ی سینمایی «کج پیله» به تهیه کنندگی و کارگردانی هاتف علیمردانی، مدتی قبل پروانه ساخت گرفته و با پیوستن مهران مدیری و الناز شاکردوست به گروه بازیگران، وارد مرحله پیش تولید شده است.
دومین روز از مسترکلاس «شکوه سینما» دوشنبه ۳۰ مهر ۱۴۰۳ به دو نشست با حضور پارسا پیروزفر (بازیگر ایرانی) و نوری بیلگه جیلان (کارگردان ترکیه‌ای) اختصاص داشت.
سی و یک نما - الناز شاکردوست به عنوان تازه‌ترین بازیگر نمایش نبرد «رستم و سهراب» در نقش تهمینه روی صحنه خواهد رفت.
سی و یک نما - فیلم سینمایی «صبحانه با زرافه ها» به کارگردانی سروش صحت و تهیه کنندگی سید مصطفی احمدی و فیلم «بی بدن» به کارگردانی مرتضی علیزاده، نویسندگی کاظم دانشی و تهیه کنندگی سید مصطفی احمدی با پخش شایسته فیلم متقاضی اکران در نوروز ۱۴۰۳ هستند.
جعفر گودرزی* - الناز شاکردوست به قول خودش حرف هایی در دل تاریکی سینما زد که انگار در ابهام تفسیرها ابتر ماند. گرچه خودش هم بی تقصیر نبود. آنقدر با صدای بلند حرف زد که سخنش شنیده نشد. اینجا اما او آرام به تبیین کلام خود پرداخته تا آن حرف های در دل تاریکی به دلایلی روشن روایت شود. حرف هایی که نشان می دهد آن هیاهو نه از سر هلهله که از سر دغدغه بوده است. نه دغدغه خود که دغدغه سینما. سینما برای آنهایی که دلشان برای خود سینما می تپد نه کسانی که چند سالی بر مسند تصمیم گیری آن می نشینند و بعد به ناکجاآباد می روند. او نه از فردیت خود به عنوان بازیگر که از هویت و حریت سینما سخن می گوید.
