سی و یک نما - وقتی حضور یک بازیگر در یک اثر، نه موتور پیشبرندهی موثر و تاثیرگذار در درام و تعلیق داستان باشد و نه گرهای درست از روایت بگشاید، حضور او از «ضرورت» به «تزیین» تبدیل میشود. در این نقطه است که بازیگر به جای آنکه در عمق شخصیت ریشه بدواند، تنها در حاشیهی قصه میگردد؛ وضعیتی که میتوان آن را «پرسهزدن در نقشهای اضافی» نامید.
