سی و یک نما - وقتی به کارگردانان بزرگ دوران طلایی هالیوود میاندیشید، معمولا یک نام از قلم میافتد: ویلیام وایلر. کارگردانهایی مانند هیچکاک، فورد، وایلدر و ولز به دلیل نوآوری و نبوغشان احترام زیادی برمیانگیزند، اما نام وایلر بندرت در این فهرست قرار میگیرد. وایلر سبک و امضای روشنی پای آثارش نداشت و مقید به ژانر خاصی نیز نبود. در عوض فیلمبرداری او طیف گستردهای از فیلمها را شامل می شد، و همیشه بینقص و با بازیهای واقعا عالی ساخته شدهاند. وایلر به همراه چند کارگردان دیگر بر جوایز اسکار سلطه داشت، رکوردهایی را در دستههای مختلف هم برای نامزدی و هم برای برنده شدن ثبت کرد و حتی تحسین منتقدان را در خارج از آمریکا به دست آورد. بیشتر ستارههای بزرگی که او با آنها کار کرده بود برای فیلم دوم یا سوم بازگشتند، زیرا با وی میتوانستند شهرت خودشان را تداوم بدهند. در اینجا ده فیلم برتر کارگردانی شده ویلیام وایلر را با هم مرور میکنیم.
سی و یک نما - در یکی از صحنههای «همشهری کین» یکی که انبار باقیمانده از چارلز فاستر کین را جستجو میکند، میگوید: "فکر نمیکنم هیچ واژهای بتواند زندگی یک انسان را تشریح کند." بعد از این صحنه، با یک نمای نزدیک واژهی «غنچهی رز» در مقابل چشمانمان ظاهر میشود. این واژه بر روی سورتمهای حک شده که در کوره انداخته شده و رنگش در شعلههای آتش جمع شده است. این همان سورتمهای است که از کین در زمان کودکی هنگام جدایی از خانوادهاش و رفتن به مدرسه گرفته شده است. غنچه رز نماد آسایش خاطر، امید و پاکی دوران کودکی است که انسان میتواند تمام زندگیاش را صرف بازپس گرفتن آنها کند.
سی و یک نما - فرزند رابرت ردفورد، جیمز ردفورد مستندساز، در سن ۵۸ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت.