ساندرا هولر در «آناتومی یک سقوط» با سلاح «کلمات» و «منطق» از خود دفاع میکرد، اما در «رُز»، او به قلمرویی پا گذاشته که در آن سکوت، برندهتر از هر دیالوگی است. منتقدان معتقدند این فیلم بزرگترین چالش فیزیکی دوران کاری او بوده است.
منتقد ورایتی مینویسد: «هولر در این فیلم ثابت میکند که برای تسخیر صحنه، نیازی به فریاد زدن ندارد. او با کمترین حرکات صورت، باری از تاریخ و تبعیض را به دوش میکشد که تماشاگر را در صندلیاش میخکوب میکند.»
فیلم به کارگردانی مارکوس شلاینزر، داستانی تاریک و گوتیک را در قرن هفدهم روایت میکند. جایی که شخصیت «رُز» (با بازی هولر) باید در دنیایی مردسالار و خشن، هویت واقعی خود را پنهان کند تا زنده بماند.
منتقدان هالیوود ریپورتر به شدت تحت تاثیر قدرت تغییر شکل هولر قرار گرفتهاند. آنها معتقدند او به قدری در نقش غرق شده که مخاطب به سختی میتواند «ساندرا وویترِ» باهوش و شیکپوشِ فیلم قبلی را در کالبد این زن رنجدیده پیدا کند.
«برخلاف بسیاری از بازیگران که پس از نامزدی اسکار به سمت پروژههای تجاری هالیوود میروند، هولر با انتخاب «رُز» نشان داد که اولویت او «هنرِ ناب» و به چالش کشیدن استانداردهای سینمایی است.»
مارکوس شلاینزر (که پیش از این با فیلم Michael درخشیده بود) در این فیلم فضایی خفقانآور و در عین حال بصری خیرهکنندهای خلق کرده است.
اسکرین دیلی اشاره میکند: «لنز دوربین شلاینزر عاشق چهره هولر است؛ چرا که او میتواند بدون هیچ کلامی، ابهام اخلاقی و درد درونی شخصیت را به نمایش بگذارد.»
ایندیر وایر بازی او را «بیباکانه» توصیف کرده و معتقد است هولر در حال حاضر تنها بازیگری است که میتواند چنین ریسکهای بزرگی را در بازیگری بپذیرد و پیروز خارج شود.
اگر «آناتومی یک سقوط» ساندرا هولر را به یک چهره جهانی تبدیل کرد، «رُز» او را به عنوان یکی از «بزرگترین بازیگران تاریخ سینمای اروپا» تثبیت کرد. او در این فیلم نشان میدهد که بازیگری برای او، نه یک حرفه، بلکه نوعی مکاشفه درونی است.
