یکشنبه شب، نمایش «تهران، پاریس، تهران، پل» با نزدیک به 40 دقیقه تاخیر شروع شد؛ چراکه تماشاگرانی که بلیت VIP خریده بودند، با دو ردیف صندلی پلاستیکی که اضافه در مقابل سن چیده شده مواجه شدند که این موضوع با اعتراض آنها مواجه شد.
سی و یک نما- پرفورمنسِ درخشانِ "سینا ساعی" در برنامه‌ی اخیرِ کارناوال بهانه‌ای شد تا چند جمله درباره‌ی آن بنویسم.
سی و یک نما - اجازه بدهید با تحسینِ "سینا ساعی" به عنوان مقدمه شروع کنم که تعامل او با تماشاچیان تا چه اندازه محترمانه و درست بود. یک رَپر خوب و با ادعا که فضای حرفه‌ای او، موسیقی‌ای را شامل می‌شود که عمدتا "نسلZ" دنبال می‌کنند و دهه‌های چهل، پنجاه و شصت که به دنبال نوع خاصی از ریتم، قافیه و ردیف در شعر هستند و هنوز با شعرِ سفید هم تا اندازه‌ای کنار نیامدند، درکی از موسیقی "رپ" ندارند. اما این رَپِر جوان به اندازه‌ای برای هنر خود و پرزنت آن به تماشاچی ارزش قائل است که با احترام، از آنها احترام و مهمتر از آن، اعتماد کسب می‌کند.
