سی و یک نما - فیلم «محاکمه هفت شیکاگویی» آخرین ساخته آرون سورکین است که فیلمنامه اش را هم خودش نوشته، محاکمه 7 شهروند معترض آمریکایی را به تصویر می کشد که توسط دولت مجرم شناخته شده اند.

منتشرشده در سینمای جهان

سی و یک نما - فقط سه ماه پس از اکران فیلم "سگ تازی" با بازی تام هنکس، اولین تصاویر فیلم جدید تام هنکس با عنوان "اخبار جهان" منتشر شد.

منتشرشده در سینمای جهان

سی و یک نما - در حالی که مراسم اهدای جوایز اسکار ۲۰۲۱ در آوریل برگزار خواهد شد، فیلم‌هایی می‌توانند در رقابت امسال حضور داشته باشند که تا ۲۸ فوریه نمایش داده شوند. فیلم «گزارش فرانسوی» ساخته وس اندرسون تا به امروز به نمایش در نیامده و با این حساب به مراسم اسکار امسال هم نخواهد رسید.

منتشرشده در سینمای جهان

سی و یک نما - شب پیش بهترین فیلم جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۰ انتخاب شد و «سرزمین آواره‌ها» کلویی ژائو کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده چینی موفق به کسب جایزه انتخاب مردم شد.

منتشرشده در سینمای جهان

سی و یک نما - بونگ جون هو تهیه کننده درامی با عنوان «مه دریا» درباره مهاجران غیرقانونی شد.

منتشرشده در سینمای جهان

هماگویا / سی و یک نما - نمایش روز گذشته فیلم «خورشید» در هفتاد و هفتمین دوره ی فستیوال فیلم ونیز با استقبال گسترده تماشاگرانی همراه بود که همگی از افراد خاص دنبال کنندگان سینمای جهان بودند. تماشاگرانی که چند دقیقه ایستاده مجیدی را تشویق کردند، حتی زمانی که تیتراژ فیلم نیز به انتها رسیده بود.

منتشرشده در سینمای ایران

سی و یک نما- دادگاهی که رومن پولانسکی به آن به خاطر اخراجش از آکادمی اسکار شکایت برده بود، از آکادمی حمایت کرد و گفت حق داشت او را سال ۲۰۱۸ اخراج کند.

منتشرشده در سینمای جهان

سی و یک نما -گر چه  تعداد نقش آفرینی هایش در سینما به اندازه ی طولانی بودن عمر او نبود، اما با  بازی در چند فیلم، به عنوان یکی از بهترین هنرپیشگان هالیوود مطرح شد و دو جایزه ی اسکار نیز کسب کرد.

الیویا دی هاویلند  با خلق یک کارآکتر، برای همیشه در خاطره ی تاریخ سینما ماندگار شد. نقش ملانی در فیلم "بربادرفته" که بی تردید گویی این نقش برای او نوشته شده بود و مورد تحسین همگان و همچنین آکادمی اسکار  قرار گرفت و او را تبدیل به نماد کارآکتر گذشت و  خوش قلبی هالیوود کرد .

منتشرشده در سینمای جهان

سی و یک نما – ناتالی پورتمن بازیگر بزرگی است و به معنای واقعی یک ستاره با مهمترین جوایز سینمایی که اگر تمام این افتخارات را کنار هم بگذاریم، باز هم اولین تصویری که در ذهنمان می آید، همان ماتیلدای فیلم لئون است که جرات می خواست تا جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن را به دختری سیزده ساله بدهند وهیچ آکادمی سینمایی چنین جسارتی را نداشت و پس از آن "قوی سیاه" بود که در کنار "لئون" نشست در حالی که باز هم چشم ها به دنبال ماتیلداست. همان دخترکی که درختچه ی کوچک لئون را کاشت و لابد الان آن گیاه، درخت بزرگ و تنومندی شده است. او حالا سی و نه ساله شده است و نگاهی به شروع چهارمین دهه از زندگی که یقینا برای یک زن معنای خاصی دارد.

منتشرشده در سینمای جهان

هما گویا/سی و یک نما - سال ۱۹۷۳ بود و اولین فیلم از سه گانه فورد کاپولا که بهترین آنهاست"پدرخوانده" با درخشش "مارلون براندو" ست کهمارلون براندو به اعتراض در مراسم اسکارآن سال ، حاضر نشد گرچه هم خود و هم همه می دانستند که اسکار بهترین بازیگر مرد در دستان کسی جز او آرام نخواهد گرفت.

براندو نه کارگردان بود و نه تهیه کننده و هیچ نقشی در حضور فیلم" پدرخوانده" در اسکار نداشت و بدیهی است که چارچوب آکادمی اسکار هم تعریفی برای حضور یا عدم حضور فیلم ها توسط یک بازیگر را تعریف نکرده است و مارلون براندو صرفا یک مهمان برای یک رقابت بی رقیب بود.
او تنها کاری که می توانست به عنوان اعتراض به وضعیت زندگی نیاکانش یعنی بومیان سرخ پوست امریکایی داشته باشد، عدم حضورش در مراسم بود و امتناع از گرفتن جایزه که با ظرافت حضور یک زن سرخپوست و خواندن بیانیه و متنی روی استیج به اوج رسید و در تاریخ اسکار هم ماندگار شد
امشب و در مراسم اختتامیه، این حرکت مارلون براندو، الگویی شد تا یکی از بهترین های تئاتر ایران که حالا نشان داده در سینما هم حرف های خوبی برای گفتن دارد، به اشتباه از آن وام بگیرد.
در توجیح این نظر باید گفت:
اولا مارلون براندو، سه نسل قبلش سرخپوست بوده و حالا در فیلمی بازی کرده که مهاجران ایتالیایی با تجارت مواد مخدر و گروه های مافیایی تمام سرزمینشان را از هر لحاظ تحت سلطه گرفتند، کشوری که خاک و بوم سرخ پوستانی است که حق شهروندی ندارند.

این ها همه فاکتورهایی است که حرکت مارلون براندو را تاریخ ساز می کند.

"همایون غنی زاده" این جایگاه را داشت که بعد از کاندید شدن به عنوان اعتراض فیلمش را از رقابت خارج کند و شانس را به رقبایی بدهد که سزاوار بودند و امسال رقابت ها بسیار تنگاتنگ بود .

نکته بعدی اینکه فیلم فانتزی، سانتیمانتال و البته تحسین شده " مسخره باز" همایون غنی زاده با مهاجران افغانستانی( که چقدر خوب است که بعد از این همه سال همریستی، تسهیلاتی در زمینه لا اقل تحصیلی و درمان داشته باشند ) کدام وجه اشتراکی داشت که بتوان به جز کلافه گی، تعببر دیگری از آن داشته باشیم.
چه شد که همایون غنی زاده تئاتری، این حرکت را در خانه ی اصلی خودشان به چالش نکشید؟
اینجا نهاد و گزاره با هم نمی خواند و
بر عکس سرخ پوستان آمریکا، این افغانستانی ها هستند که در ایران میهمانند و اگر این اتفاق توسط "برادران محمودی" می افتاد و مثلا زمان تحسین فیلم "چند متر مکعب عشق" ، شاید به دلمان می نشست اما این کف زدن ها و احسنت گفتن ها در حال حاضر صرفا یک واکنش آنی و برگرفته از دغدغه های این روزهای ماست که به قول همان جوان برازنده افغانستانی، صاحبخانه هم درتامین حقوق شهروندانش به مشکل بر خورده.
واقعا در کشتی نشستن و با ناخدا جنگیدن چه مفهومی دارد؟ معترضید، شرکت نکنيد وگرنه این ری اکشن مثل یک فیلم بد ساخت، از قاب میزند.بیرون کادر و خارج از قاب.
هر چه فکر می کنم قانع نمی شوم که این حرکات چه مفهومی داشت؟
سودای سیمرغ با کدام سودا عجین شده بود که طبعمان را سودایی کرده بود؟

منتشرشده در سینمای ایران
صفحه1 از12