سی و یک نما - به گزارش ستاد خبری هشتمین جشنواره بینالمللی فیلم شهر، سریالهای شبکه نمایش خانگی راه یافته به این بخش شامل «خسوف» به کارگردانی مازیار میری و تهیهکنندگی همایون اسعدیان، «میخواهم زنده بمانم» به کارگردانی شهرام شاه حسینی و تهیهکنندگی محمد شایسته، «آقازاده» به کارگردانی بهرنگ توفیقی و تهیهکنندگی حامد عنقا و «جنابعالی» به کارگردانی عادل تبریزی و تهیهکنندگی مصطفی رضوانی است.
سی و یک نما – به مناسبت روز مادر، ده فیلم مهم از سینمای ایران را با مضمون مادر انتخاب کرده ایم، که در آنها مادران نقش پر رنگی داشته اند. با سی و یک نما همراه باشید.
سی و یک نما - جمعی از سینماگران کشور، با انتشار بیانیهای، ترور شهید محسن فخریزاده را محکوم کرده و نسبت به وی ادای احترام کردند.
سی و یک نما _ پس از پایان جمعبندی آرای هیأت انتخاب فیلمهای سینمایی سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، اسامی فیلمهای بخش نگاه نو به شرح زیر اعلام شد:
سی و یک نما - با حکم ابراهیم داروغه زاده دبیر سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، اعضای هیات انتخاب فیلم های سینمایی معرفی شدند.
سی و یک نما - حتی بدبینترینها هم تصور نمیکردند، حضور بازیگرانی که شاید سید کمال طباطبایی در مطرح شدنشان نقش پررنگی داشته، امروز در مشایعت او که آخرین وعده ملاقات است تا این اندازه کمرنگ باشد.
و این به نظر زنگ خطری است که برای هنرمندان زده شده، نسبت به بی مهری ها، بی اعتنایی ها و حتی مصلحت اندیشی ها برای حضور در مراسم تشییع اهالی هنر که متاسفانه در یکی دوسال اخیر شاهدش بودهایم.
هما گویا / سی و یک نما- سال 1386 بود که با سریال «راه بی پایان» همایون اسعدیان مشتری شب های شبکه سه ی تلویزیون شده بودیم. سریالی که بیش از 90% بیننده داشت و در کنار ستاره های شناخته شده مارا با بازیگران جوانی آشنا کرد که به واسطه ی همین سریال مشهور و محبوب شدند. بازیگران جوانی چون "هومن سیدی" ، "آزاده صمدی" و "بیتا سحرخیز" که در کنار آتیلا پسیانی ، فرهاد اصلانی ، مهرداد ضیائی، محبوبه بیات و البته "مهران رجبی" که خوش درخشیدند و اسعدیان این فرصت را به آنها داد تا به عنوان بازیگران اصلی در مجموعه ای جوانگرا هنرنمایی کنند.
سی و یک نما- ساعتی پیش، بزرگداشت دو داریوش از دو نسل سینمای ایران، داریوش مهرجویی و داریوش اسدزاده در جشن خانه سینما برگزار شد. جشنی که به خواستهی از قبل اعلام شدهی خانه سینما، شباهتی با دورههای قبل خود و البته شباهتی به جشن نداشت و بیشتر به آیین یادبود و تکریم نزدیک بود.