سی و یک نما - پروژههای "حامد عنقا" در سالهای اخیر نشان دادهاند که او رگ خواب مخاطب و البته مسیر میانبر برای دیدهشدن را به خوبی میشناسد. آثار او بیش از آنکه در جستوجوی فرمهای تازهی سریالسازی، سینمایی یا تجربههای ساختاری باشند، بر بستری از سوژههای ملتهب و عبورِ هوشمندانه از خطوط قرمز بنا میشوند؛ فضایی که در آن، جنجال و درام چنان در هم تنیده میشوند که جدا کردنشان ممکن نیست. همین اتمسفرِ پر از تنش و حساسیت، بهترین بستر برای رشد و «چهرهشدن» بازیگران جوانی است که شاید در یک روال عادی، سالها طول میکشید تا نامشان بر سر زبانها بیفتد.
هما گویا -این روزها اگر در میان پلتفرمهای نمایش خانگی گشتی بزنید، با پدیدهای روبهرو میشوید که میتوان آن را «تورمِ حضور» نامید. بازیگرانی که همزمان در دو یا چند سریال در حال پخش حضور دارند؛ از مهدی حسینینیا که همزمان با «گلسنگ» و «بیست و یک»، به تازگی از «برتا» فارغ شده، تا بهآفرید غفاریان که میان «بدنام» و «بیعاطفه» در نوسان است. این حضورِ همزمان، پرسشهای مهمی را درباره ریشههای این اتفاق و بلایی که بر سر جایگاه هنری بازیگر میآورد، ایجاد میکند.
سی و یک نما - «قمارباز»، نخستین ساختهی محسن بهاری، یکی از آثار کنجکاویبرانگیز چهل و چهارمین جشنوارهی پرحاشیهی فیلم فجر بود که توانست نگاه منتقدان و مخاطبان را به خود جلب کند. این فیلم پس از مدتها، فرصت تماشای یک بازیِ «تراز اول» و درخشان را پس از مدتها از کوروش تهامی فراهم ساخت؛ حضوری مقتدرانه که به درستی مورد توجه داوران قرار گرفت. در کنار او، آرمین رحیمیان در نقشی مکمل، پارتنری هوشمند نشان داد و شبنم قربانی با تکمیل این «مثلث بازیگری»، اتمسفر دراماتیک فیلم را ارتقا بخشید. همچنین حضور امیر نوروزی، روشان رستمپور و عماد امامی، به غنای تیم بازیگری افزوده است.
سی و یک نما - روی آنتن رفتنِ سریالی از "مهران مدیری" برای مدیران تلویزیون، یک پیروزی بزرگ است و فرق هم نمیکند چی باشد و مخاطب آن کی باشد. فرق نمیکند مردم بپسندند یا نپسندند. فرق نمیکند ضعیف باشد و یا خیلی ضعیف.
سی و یک نما - دو سه روز از این دورهی جشن حافظ میگذرد وما همچنان پرسه میزنیم تا واکنشهای رسانهای، نظر منتقدین و مخاطبین را در فضای مجازی ازاین رویداد قاعدتا هنری/سینمایی در چارچوب آثارسینمایی و تلویزیونی ببینیم!
اما بیشترشبیه مراسم "مت گالا" است و نه جشن سینمای و دنیایی برای تصویر.
سی و یک نما – در یک سریال تلویزیونی استاندارد معمولا قسمت اول نقش مهمی در جذب مخاطب دارد و لزوم این گیرایی و تعلیق مناسب در سریالی که به فصل دوم و یا چندم می رسد بسیار بیشتر است. (شاید از اینجا به بعد این یادداشت نامش "اسپویل" باشد)
سی و یک نما - فیلم با نمایی از دور به خانهای قدیمی نزدیک میشود. نزدیک، نزدیک و نزدیکتر. آنقدر که میتوانیم شکاف و درزهایش را نیز از نزدیک ببینیم و این میزانسن به ما میگوید که این خانه نقشی مهمتر از یک مکان دارد.
پدر که زمانی کارگردانی مشهور بوده پس از مدتها دوباره و بعد از با مرگِ مادر برگشته است. مادری که در گذشته رهایش کرده بود.
سی و یک نما - مهدی نقویان رییس مرکز "سیمافیلم" درنشست امروزبا اهالی رسانه درباره احتمال بازگشت "رضاعطاران" به تلویزیون گفت: "همان خاطرات خوشی که مردم از سریالهای موفق گذشته دارند، برای ما هم بهعنوان بخشی از همین جامعه وجود دارد؛ما جدا از مردم نیستیم. بخشی از آن خاطرات شیرین، بدون تردید به آثار رضا عطاران برمیگردد و در ماههای اخیر درباره بازگشت ایشان به تلویزیون گفتگوهای جدیتری صورت گرفته است. در صورتی که شرایط لازم فراهم شود و خودِ آقای عطاران نیز تمایل داشته باشند، هیچ محدودیتی از سوی تلویزیون برای حضور ایشان وجود ندارد. حتی با برخی از دوستان نزدیک وی نیز صحبتهایی انجام شده تا مقدمات این بازگشت فراهم شود."
نقویان همچنین به زمان پخش سریال "شیش ماهه" مهران مدیری بعد از سریال "الگوریتم" از شبکه سه تلویزیون اشاره کرد و اینکه ممکن است به صورت هر شب پخش و یا به باکس پنجشنبه و جمعه و در زمانی زودتر اضافه شود. و همچنین ساخت سری جدید "زیر آسمان شهر" به کارگردانی مهران غفوریان و فصل جدیدی از"مرد هزار چهره" مهران مدیری که ساخته خواهد شد.
اما سوال این است که آیا مهران غفوریان امروز می تواند "زیر آسمان شهر" آن روزها را بسازد؟ آیا آسمان شهر، همان آسمان است و عوامل همان ها که بودند. آیا نه اینکه در تیتراژ ماندگارش "امیرتاجیک" از آدم هایی می خواند که با هم و تنها بودند اما حالا با هم نیستند؟ آیا بهتر نیست که "زیر آسمان شهر" را با همان خاطراتش نگه داریم و به سراغ سوژه ی جدیدی شاید یک "اسپین آف" از این سریال ماندگار برویم که درواقع "خشایار مستوفی" ضدقهرمانش هم قهرمان بود؟ آیا می شود به مهران غفوریان یا همان "سحر دختر نازم" تکیه کرد و آیا دوباره نقش رضا عطاران را در سری جدید خواهیم دید؟ چه کسی باید بنویسد که وفادار به سری های قبلی سریال باشد و در حقش جفا نکند؟ سریالی که خیلی از شخصیت های آن یا از دنیا رفته اند و یا از ایران.
بازگشت رضاعطاران اما موهبتی خواهد بود به شرط آنکه "متهم گریخت" نسازد چون متهم می تواند برود و نیازی به گریختن نیست.
و اما "مرد هزار چهره" و دوهزار چهره و سه هزار چهره همیشه جا برای ساختن دارد و اگر نویسنده های خوبی بنویسند، مهران مدیری به خوبی از پس ساختن آن بر می آید.
هما گویا
