سی و یک نما - شب گذشته در برنامهی اخیر "هفت" که بعد از جدایی "بهروز افخمی" و تعدادی از کارشناسان برنامه، مخاطبین خود را از دست داده است ( افخمی با هر نگرشی مسلما به اجرا تسلط دارد و بهگونه ای برنامه هفت را مدیریت میکرد) به شخصیت و کارنامهی آقای بهرام بیضایی تازه از دست رفته پرداخت و در کمال ناباوری دیدیم که چطور "سعید مستغاثی" به "بهرام بیضایی" و سینمای او توهین کرد تا جایی که "باشو غریبه کوچک" را هم فیلم ضعیفی خواند و از آن بدتر به شخصیت و تواناییهای او حمله کرد که البته از ایشان چنین هم انتظار میرفت اما نکته قابل توجه منفعل بودن مجری و ناتوانی کارگردان در مهارِ این اتفاق روی آنتن زندهای بود که مخاطبانش تازه داغدارِ یک چهرهی تاثیرگذار تئاتر و سینمای ایران (که حتی هنوز به خاک سپرده نشده) بودند.
گرچه دو پیشکسوت منتقد چون آقایان "جواد طوسی" و "پرویز جاهد" به اظهارات سعید مستغاثی در حد یکی دو دقیقه و در میز نقد فیلم خارجی اعتراض کردند اما تاثیر بیتفاوتی "برنامه هفت" نسبت به این اتفاق گذاشته شده بود.
سی و یک نما -”بهروز افخمی" پاشنه آشیل "هفت" بار دیگر از این برنامهی تخصصی سینمایی خداحافظی کرد. او گر چه از نظر نگرش سیاسی و اجتماعی همواره مورد انتقاد قرار گرفته اما در میزبانی برنامه هفت موفق بوده است.
سی و یک نما - در حالی امشب عزتالله ضرغامی مدیر اسبق سازمان صدا و سیما مهمانِ برنامهی هفتِ سینمایی شده که در روزهای اخیر شاهد اتفاقهای غیرمنتظره و مخربی در این رسانه ملی بودهایم.
سی و یک نما - در تمام این سالها چه دوران اوج برنامهی هفت و چه دورانی که کیفیت این برنامهی سینمایی در تلویزیون پایین آمده بود و چه حالا، همیشه بینندهی این برنامهی تخصصی سینمایی بودهام و بخصوص در روزهای جشنواره فجر که با اشتیاقی بیشتر آن را دنبال میکنم، گاهی برای محک زدنِ نگاه خودم.
سی و یک نما - بهروز افخمی شخصیت عجیب، پیچیده و غیرقابلِ پیشبینی دارد. خوش صحبت است، اجرا را بلد است و سواد سینمایی دارد و گاهی هم فیلمهای خوبی میسازد و حالا هم سری جدید برنامهی هفت او بار دیگر برای مخاطبی که سینمای ایران و جهان را دنبال میکنند، دیدنی است.
اما...
سی و یک نما - امروز را با خواندن بیانیه خانم "انسیه شاهحسینی" کارگردان فیلم "دست ناپیدا" شروع کردم. بیانیهای که دستهای ناپیدا در "برنامه هفت" شبکه نمایش و میز نقدش را محکوم میکرد و رییس سازمان سینمایی را تهدید.
سی و یک نما - توهین به زنان بازیگر میانسال با کلام گستاخانه ابوالقاسم طالبی در برنامه هفت شروع شد و متاسفانه در روزهای اخیر، بی ادبانهتر گسترش پیدا کرده است که اینگونه گستاخی در کلام، هیچ نسبتی با نقد و یا واکنش به یک اتفاق که میبایست دلیل آن واکاوی شود ندارد.
توهین اخیر به بیحجابی خانمها کتایون ریاحی، گلاب آدینه و فاطمه معتمدآریا در مراسم خاکسپاری زندهیاد کیومرث پوراحمد و پیرزن و از کار افتاده خطاب کردن آنها در حقیقت توهین به جایگاه زنان میانسال و توانمندیهای آنهاست که به غایت در جامعه فعال هستند و صرفا اهالی هنر را شامل نمیشوند. ما میبینیم که حتی در بین اعضای منتصب به دولت کنونی و نگرشهای اصولگرایانه و سیاسیون از هر طیفی نیز، زنان میانسال فعالند.
در ادامه به بازیگران بزرگی چون مریل استریپ که نسلی جلوتر را شامل میشوند اما همچنان در مراسمی چون اسکار رقیب سرسختی به حساب میآیند اشارهای نمیکنیم و صرفا سلبریتیهایی را مثال میزنیم که در دهه پنجم و اوایل دههی ششم، درخشان فعالیت میکنند و تنها چیزی که در آنها محک نمیخورد، سنشان است.
ضمن اینکه اکثر آنها در سالهای اخیر یا نامزد جوایزی نظیر گلدن گلوب و اسکار و یا برندهی آن بودهاند.
سی و یک نما - شاید به جرات میتوان گفت که مهمترین مسئلهی سینمای ما در شرایط کنونی بیمسئلگی است. سینمایی که «بیمسئله» باشد، یعنی مسئلهمحور نباشد، در روزمرگی و بیتدبیری «حل» میشود. با محصولات فقیر و لاغر نه میشود سینما داشت نه جشنواره.
سی و یک نما - در پی واکنشهای متعدد به اظهارات ابوالقاسم طالبی در برنامه هفت، این کارگردان سینما گفت: از توهین کنندگان شکایت میکنم.
سی و یک نما - بهروز افخمی زیرک و باهوش است تا جایی که توانست خودش را به بهارستان هم برساند و نماینده مردم در مجلس شود. حالا هم میداند که در کنار امیر قادری، زوج خوبی برای تنوع یک برنامه تخصصی سینمایی هستند. انتخاب امیر قادری را به شبکه و تهیهکننده و کارگردان نسبت نمیدهم چون میدانم اگر بهروز افخمی نمیخواست، نمیشد و چه بسا پبشنهاد او بوده باشد. دخانچی هم که نیامد و قادریِ دیگر، این پزشکِ منتقد سینما هم خوش صحبت است، کاتالیزور خوبی هم هست و مثلث جذابی را تشکیل دادهاند.
