سی و یک نما - در حالی که بسیاری از آثار امسال درگیر فرمهای انتزاعی یا شعارهای سیاسی شدهاند، «رامی مالک» در فیلم «مردی که دوست دارم» ثابت کرد که قدرتِ بازیگری همچنان ستون اصلی سینماست. او در نقشی که عملاً «سینما در سینما»ست، چنان بارِ دراماتیک اثر را به دوش میکشد که ضعفهای احتمالی فیلمنامه در سایهی درخشش او محو شده است.
سی و یک نما - «بهناز نازی» بازیگرِ گزیدهکار و توانمندِ سینما، تئاتر و تلویزیون، پس از سالها صبوری و مبارزه با بیماری، در سن ۵۹ سالگی دیده از جهان فروبست. او که همسر بهرام بدخشانی، مدیر فیلمبرداری پیشکسوت و رئیس انجمن عالی فیلمبرداران سینمای ایران بود، در فضایی کاملاً هنری زیست و تا آخرین روزها به آرمانهای این حرفه وفادار ماند.
سی و یک نما - مواجهه با فیلم «مایکل» پیش از آنکه تماشای یک اثر بیوگرافی باشد، فرو رفتن در یک سوگواری دستهجمعی برای دوران طلایی موسیقی پاپ است. زمانی که جادوی استیج نه با تیکتاک و الگوریتمهای مجازی، که با نبوغِ خالص و عرقریزانِ روح ساخته میشد. فیلم بیش از آنکه به دنبال کشف زوایای پنهان یا بازخوانیِ صادقانه تاریخ باشد، بر بستری از دلتنگیِ مفرط بنا شده است؛ نردبانی ساختهشده از نوستالژی که اجازه میدهد مخاطب برای چند ساعت به جهانی برگردد که در آن موسیقی پاپ هنوز «شکوه» داشت. اما در میان این زرقوبرق و بازسازیهای پرهزینه، پرسش بنیادین اینجاست که جعفر جکسون در کجای این تصویر ایستاده است؟
هما گویا -این روزها اگر در میان پلتفرمهای نمایش خانگی گشتی بزنید، با پدیدهای روبهرو میشوید که میتوان آن را «تورمِ حضور» نامید. بازیگرانی که همزمان در دو یا چند سریال در حال پخش حضور دارند؛ از مهدی حسینینیا که همزمان با «گلسنگ» و «بیست و یک»، به تازگی از «برتا» فارغ شده، تا بهآفرید غفاریان که میان «بدنام» و «بیعاطفه» در نوسان است. این حضورِ همزمان، پرسشهای مهمی را درباره ریشههای این اتفاق و بلایی که بر سر جایگاه هنری بازیگر میآورد، ایجاد میکند.
سی و یک نما - «قمارباز»، نخستین ساختهی محسن بهاری، یکی از آثار کنجکاویبرانگیز چهل و چهارمین جشنوارهی پرحاشیهی فیلم فجر بود که توانست نگاه منتقدان و مخاطبان را به خود جلب کند. این فیلم پس از مدتها، فرصت تماشای یک بازیِ «تراز اول» و درخشان را پس از مدتها از کوروش تهامی فراهم ساخت؛ حضوری مقتدرانه که به درستی مورد توجه داوران قرار گرفت. در کنار او، آرمین رحیمیان در نقشی مکمل، پارتنری هوشمند نشان داد و شبنم قربانی با تکمیل این «مثلث بازیگری»، اتمسفر دراماتیک فیلم را ارتقا بخشید. همچنین حضور امیر نوروزی، روشان رستمپور و عماد امامی، به غنای تیم بازیگری افزوده است.
سی و یک نما - درتاریخ ۱۸ مهر ۱۳۵۰ بود که زنده یاد «عزت الله انتظامی» جایزه هوگو نقره ای بهترین بازیگر مرد را از جشنواره شیکاگو ( ۱۹۷۱ میلادی) برای فیلم گاو کسب کرد.
سی و یک نما - ژانر وحشت در سینمای جهان همواره یکی از پر طرفدارترین گونه هایی است که مورد استقبال مخاطبین قرار می گیرد
سمیه طراوتی / سی و یک نما - فیلم «هرگز به ندرت، گاهی همیشه»
Never Rarely Sometimes Always یک درام آمریکایی،انگلیسی است که توسط «الیزا هیتمن» در سال 2020 نوشته و کارگردانی شده است
سی و یک نما – به گذشته می رویم. خاطرات ما دور تر از این هاست. اما خیلی هم دور نمی رود. بچه که بودیم "محمدعلی کشاورز" ، دایی جان سرهنگی بود برای خودش که نمی گذاشت لیلی به سعید برسد در"سریال دایی جان ناپلئون"" و آخرش هم لیلی رو گرفت واسه ی پسرش پوری فشفشو. دایی جان ناپلئون رفت، مش قاسم رفت، آقاجان رفت و حتی پوری و سعید هم رفتند. حالا او هم رفت. اما انگار که همین دیروز بود.
